Εκκλησιαστικό Ζήτημα

 

Πλήρης διαχωρισμός της Εκκλησίας από την Πολιτεία.

Η Εκκλησία θα αποκτήσει νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και θα εμπίπτει σε ανάλογους νόμους.

Θα καταθέτει φορολογική δήλωση και θα φορολογείται ανάλογα. Δωρεές σε χρήμα θα δέχεται μόνον με τρόπο που θα μπορεί να ελέγχεται (κάρτα πιστού) και όχι με δίσκο.

Η περιουσία της θα καταγραφεί και θα φορολογείται ανάλογα με την απόδοσή της.

Το προσωπικό της θα το μισθοδοτεί η ίδια και θα πάψει να αποτελεί αρμοδιότητα του κράτους.

Στο μόνο που θα προστατεύεται και το οποίο είναι βασικό για την επιβίωσή της θα είναι το εξής: Δεν θα φορολογείται ως μεγαλοϊδιοκτήτης.

Δεν θα "σπρώχνεται" στην εκποίηση ή την κερδοσκοπική εκμετάλλευση της περιουσίας της.

Από τη στιγμή που οι πιστοί της δίνουν περιουσία για τους λόγους τους οποίους οι ίδιοι νομίζουν, η Εκκλησία πρέπει να προστατεύεται σ' αυτόν τον τομέα.

Περιουσία, που βρίσκεται "εν υπνώσει", δεν θα παίζει κανέναν ρόλο στο φορολογικό της κόστος.

Μόνον ό,τι εκμεταλλεύεται και με δεδομένο ότι η κερδοφορία δεν πηγαίνει σε φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Αν μπορεί να την εκμεταλλεύεται πλήρως για να καλύπτει τα έξοδά της και ταυτόχρονα να κάνει φιλανθρωπίες, δεν θα πληρώνει ούτε ένα ευρώ φόρο.

Από τα κέρδη των πλούσιων μητροπόλεων θα καλύπτονται οι ανάγκες των φτωχών μητροπόλεων.

Υπό αυτό το ευνοϊκό καθεστώς μεταχείρισης ευνόητο είναι ότι θα πρέπει να δίνει λογαριασμό στο κράτος για θέματα που έχουν σχέση με αγορές ή πωλήσεις ακινήτων.

Ευνόητο είναι ότι αυτές θα γίνονται σε δημόσια θέα και με τη λογική της πλειοδοτικής προσφοράς.

Μητροπολίτες, οι οποίοι εκποιούν εκκλησιαστική περιουσία, είτε για να γίνουν πλούσιοι οι ίδιοι είτε για να κάνουν πλούσιους τους "κολλητούς" τους, θα πηγαίνουν κατ’ ευθείαν φυλακή.

Άλλο πράγμα είναι το αυτοδιοίκητο και άλλο πράγμα η λεηλασία ξένης περιουσίας.

Δίκαιη τιμωρία για κάποιους, που το ένα δέκατο του δόγματος του οποίου υπηρετούν είναι το "ου κλέψεις".

Η Εκκλησία, κάθε φορά που θα κινείται στην πώληση περιουσίας, θα το κάνει με τρόπο τέτοιο, που να μην αφήνει "σκιές" σ' ό,τι αφορά τη διαχείριση.

Κάθε φορά που θα συνάπτει συνεργασία με ιδιώτη, θα πρέπει να ελέγχεται και να δημοσιοποιούνται απόλυτα τα στοιχεία που αφορούν την εν λόγω συνεργασία.

Κανενός είδους προτίμηση δεν θα μπορεί να εκδηλώνεται σε οικονομικής φύσεως θέματα. Αν ο πιο φτηνός χτίστης είναι ένας μουσουλμάνος, αυτός θα πάρει το έργο της αναστήλωσης του καμπαναριού της εκκλησίας.

Αν η πιο μεγάλη προσφορά γίνεται από την πλευρά ενός άθεου, αυτός θα πάρει το "ευλογημένο" ακίνητο.

Τα "κολλητηλίκια" με την ιεραρχία της Εκκλησίας μπορεί να εξασφαλίζουν προνομιακά "ρετιρέ" στον Άλλο Κόσμο, αλλά δεν θα εξασφαλίζουν πλούτο στον μάταιο κόσμο μας.

Ως ίδρυμα "απόντος" Ιδιοκτήτη αποτελεί αρμοδιότητα του κράτους να διαφυλάττει τα συμφέροντα Του. Θα ελέγχεται με βάση τους ίδιους νόμους και για τους ίδιους λόγους που η Πολιτεία ελέγχει όλα τα ιδιωτικά μη κερδοσκοπικού τύπου ιδρύματα για κακοδιαχείριση και κλοπές των διαχειριστών.

Είναι απαραίτητο να μπουν εισαγγελείς και να ελέγξουν το σύνολο των καταγγελιών για κακοδιαχείριση και ύποπτες αγοραπωλησίες.

Υπάρχουν "πιστοί" που γίνονται πλούσιοι, επειδή κάποιοι για λόγους εύνοιας τους επιτρέπουν να εκμεταλλεύονται περιουσία που δεν τους ανήκει.

Περιουσία, την οποία απλά πρέπει να διαχειρίζονται με στόχους τους οποίους έχει ορίσει ο "απών" Ιδιοκτήτης.

Δεν θα ελεγχθεί η Εκκλησία για το φιλανθρωπικό της έργο, αλλά θα ελεγχθεί για κάποιες ευνοϊκές συμπεριφορές έναντι κάποιων πολύ συγκεκριμένων "πιστών".