Αεροπλοΐα.

 

Ανάλογο πρόβλημα υπάρχει και με την αεροπλοΐα. Και σ' αυτήν την περίπτωση —όπως συμβαίνει συνήθως— το ελληνικό κράτος είναι εκτός τόπου και χρόνου. Δεν εκτελεί το καθήκον του και τις λίγες φορές που το κάνει, το κάνει λάθος. Παλιότερα εκμεταλλευόταν αυτήν τη δημόσια ανάγκη, για να διορίζει "ανιψούλες" στην Ολυμπιακή και σήμερα την παραβλέπει, για να την πουλήσει στους ιμπεριαλιστές, κρυβόμενο πίσω από ευρωπαϊκές οδηγίες. Από τη στιγμή που η τεχνολογία σε συνδυασμό με τις τεράστιες ανάγκες της σύγχρονης ζωής έκαναν το αεροπλάνο βασικό μέσο μεταφοράς, το κράτος είναι υποχρεωμένο να το παράσχει ως επιλογή. Πρέπει και πάλι να αντιλαμβανόμαστε κάποιους αεροδιάδρομους ως "δημόσιους" δρόμους.

Η ιδιομορφία της Ελλάδας έχει και πάλι σχέση με το νησιωτικό μέρος της. Οι νησιώτες, από τη στιγμή που η ιδιομορφία του πλοίου είναι δυνατόν να μην τους καλύπτει και ταυτόχρονα να μην είναι κοντά σε κάποιο μεγάλο αστικό κέντρο της χώρας, είναι δεδομένο ότι χρειάζονται την "ταχύτητα" του αεροπορικού μέσου. Μπορεί αυτή η ταχύτητα να τους σώσει τη ζωή. Μπορεί αυτή η ταχύτητα να τους λύσει προβλήματα, που θα τα αντιμετώπιζαν αν περίμεναν το πλοίο. Αυτό σημαίνει ότι το ελληνικό κράτος έχει υποχρέωση απέναντι σ' αυτούς τους πολίτες. Υπάρχει δημόσια ανάγκη, που πρέπει να καλυφθεί.

Αν στους ελληνικούς ουρανούς υπήρχε μόνον η Ολυμπιακή Αεροπορία, το κράτος ήταν υποχρεωμένο να της επιδοτεί τα "άγονα" δρομολόγια. Να τα επιδοτεί, χωρίς να δίνει καμία σημασία στην ευρωπαϊκή πολιτική, εφόσον οι Ευρωπαίοι δεν αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα. Δεν έχουν νησιώτες, οι οποίοι πρέπει να εξυπηρετηθούν σε απομακρυσμένα νησιά, ώστε να ενδιαφέρονται γι' αυτούς. Δεν υπάρχει στα κράτη τους ανάλογη δημόσια ανάγκη. Αυτό σημαίνει ότι η Ολυμπιακή πρέπει να επιδοτείται από το κράτος, για να μην "μπαίνει" μέσα εξαιτίας των δρομολογίων αυτών. Όλα αυτά βέβαια αν ήταν η μόνη εταιρεία που δραστηριοποιούνταν στη χώρα και εκμεταλλευόταν κατ’ αποκλειστικότητα τις ανάγκες της. Αν ήταν η μόνη εταιρεία, που, εκτός από τα άγονα "κόκαλα", έτρωγε μόνη της και τα "φιλέτα" της ελληνικής αεροπορικής αγοράς.

Στην Ελλάδα όμως υπάρχουν κι άλλες εταιρείες που δραστηριοποιούνται. Πού όμως δραστηριοποιούνται; Στα "φιλέτα". Στα δρομολόγια που έχουν φόρτο. Στη διαδρομή Αθήνα-Θεσσαλονίκη ή Αθήνα-Ηράκλειο κλπ.. Όλοι αυτοί συμμετέχουν στην αγορά της κρατικής Ολυμπιακής και άρα κλέβουν εκείνο το μερίδιο που κάποτε συντηρούσε το κόστος της κρατικής υποχρέωσης. Άρα τι πρέπει να γίνει; Όποιος θέλει να πάρει άδεια, για να δραστηριοποιείται στον ελλαδικό εναέριο χώρο, να συμμετέχει όχι μόνον στα "φιλέτα" αλλά και στα "κόκαλα". Να παίρνει μερίδιο από τα άγονα δρομολόγια. Να βάζει αεροπλάνα και να εκτελεί συμπληρωματικές πτήσεις της Ολυμπιακής. Αν δεν μπορεί να το κάνει, να δίνει —ανάλογα με το μερίδιο που κατέχει στην αγορά— αυτό το οποίο του αντιστοιχεί, για να καλύπτονται τα δρομολόγια της Ολυμπιακής, τα οποία προκύπτουν από τις υποχρεώσεις του κράτους. Στο τέλος κάθε οικονομικού έτους να κοστολογείται η "αγγαρεία" της Ολυμπιακής και ο λογαριασμός να καλύπτεται από όλους τους συμμετέχοντες στην ελληνική αγορά και βέβαια και από το κράτος.

Αυτό σημαίνει ελεύθερη οικονομία. Η ελεύθερη οικονομία έχει νόμους και κανόνες. Δεν είναι ζούγκλα. Ό,τι θέλει, όπου θέλει ο καθένας. Όταν μπαίνεις σ' ένα σπίτι και θέλεις να είσαι συνέταιρος με τους υπολοίπους, δεν πηγαίνεις και στέκεσαι μόνον μπροστά στο ψυγείο. Θα κάνεις και την αγγαρεία. Απλά είναι τα πράγματα. Δεν θα παριστάνεις τον ανταγωνιστή της κρατικής Ολυμπιακής Αεροπορίας, επωφελούμενος από το κρατικό καθήκον, το οποίο φορτώνεται στην πλάτη της. Θα την ανταγωνίζεσαι με ίσους όρους. Δεν είναι υποχρεωτικό να το κάνεις. Αν δεν σ' αρέσει, σηκώνεσαι και φεύγεις. Μπορείς να εξυπηρετείς τους βιαστικούς Φελούχους, οι οποίοι δεν μπορούν να περιμένουν τα πλοία των Ελλήνων ακτοπλόων στον Νείλο. Ακόμα και το θράσος έχει όρια. Δεν είναι τυχαίο που οι σημερινοί "δαιμόνιοι" επιχειρηματίες της αεροπλοΐας προέρχονται από την ακτοπλοΐα. Το γνωρίζουν το παραμύθι. Θα φάνε τζάμπα τον κρατικό γίγαντα και μετά θα μας εκβιάζουν. Θα μετατρέψουν τη δημόσια ανάγκη σε ελεύθερη οικονομία και θα αισχροκερδούν εις βάρος ολόκληρης της κοινωνίας.