Σύστημα υγείας.

 

Το σύστημα υγείας θα παραμείνει αμιγώς δημόσιο. Η υγεία είναι δημόσιο αγαθό, αδιαπραγμάτευτο. Το σύνολο των νοσοκομείων της χώρας θα δημιουργούν ένα ομοιογενές "πλέγμα" παροχής υπηρεσιών προς τον πολίτη. Των καλύτερων υπηρεσιών.

Γύρω από μια πανεπιστημιακού τύπου "μάνα" στο κέντρο της κάθε περιφέρειας, θα αναπτύσσονται δορυφορικά όλα τα υπόλοιπα.

Το καθένα όμως από αυτά θα λειτουργεί αυτόνομα.

Οι διοικήσεις τους θα έχουν την εξουσία να προσλαμβάνουν και να απολύουν προσωπικό με βάση τις τρέχουσες ανάγκες των νοσοκομείων.

Το προσωπικό θα ανήκει στην ευθύνη του ιδρύματος που το προσέλαβε.

Οι διοικήσεις τους θα δίνουν εξηγήσεις για τα πώς και τα γιατί των προσλήψεων.

Οι διοικήσεις θα διορίζονται από τη Βουλή και θα ελέγχονται από αυτήν.

Οι προμήθειές τους, η εκπαίδευση του προσωπικού και η γενική στρατηγική τους θα αποτελεί αντικείμενο κεντρικής υπηρεσίας του συστήματος υγείας.

Τα επιστημονικά και πειθαρχικά συμβούλια θα αποτελούν αρμοδιότητες των περιφερειακών κέντρων.

Τα οικονομικά τους θα αποτελούν αντικείμενο των διοικήσεών τους και θα καλύπτονται με βάση τους ισολογισμούς που θα καταθέτουν κάθε έτος και οι οποίοι θα ελέγχονται εξονυχιστικά.

Τα υπάρχοντα ιδιωτικά ιδρύματα θα ελέγχονται αυστηρά και είναι βέβαιον ότι δεν μπορούν ν' αντέξουν κανέναν έλεγχο. Θα πάψουν να έχουν πρόσβαση στα ασφαλιστικά ταμεία.

Θα αποβληθούν από το χρηματιστήριο, για να μην δημιουργείται σύγκρουση συλλογικών συμφερόντων με τα δημόσια συμφέροντα.

Αυτό το οποίο θεωρούμε πολύ βασικό για τη λειτουργία του συστήματος υγείας είναι το δίπολο με τα ασφαλιστικά ταμεία. Το δίπολο μεταξύ κρατικής ιδιοκτησίας και ιδιωτικών πόρων. Εμείς δεν θέλουμε τη δήθεν δωρεάν δημόσια υγεία που πρεσβεύει το ΚΚΕ. Δεν θέλουμε ένα σύστημα υγείας ανεξέλεγκτο, που θα καταλήξει στη διαφθορά και το τέλμα των σοσιαλιστικού τύπου συστημάτων. Εμείς θέλουμε ένα κρατικής ιδιοκτησίας σύστημα υγείας, που θα πληρώνεται για τις υπηρεσίες του και άρα θα ελέγχεται από αυτόν που τον πληρώνει και άρα από τα ασφαλιστικά ταμεία. Στο σημείο αυτό βρίσκεται η ασφάλεια του σχεδιασμού του.

Ένα κομμουνιστικού τύπου κρατικό σύστημα υγείας δεν ελέγχεται. Δεν ελέγχεται ούτε για τις υπηρεσίες του ούτε για τα κόστη του. Τα λίγα που προσφέρει στο τέλος τα κάνει πανάκριβα, γιατί είναι ανεξέλεγκτο. Κανένας δεν εργάζεται όπως πρέπει, γιατί δεν ελέγχεται. Ο ένας είναι κολλητός του άλλου και όλοι βολεύονται. Εξυπηρετούν τους ισχυρούς του κράτους επειδή τους φοβούνται και τους υπόλοιπους τους κακομεταχειρίζονται. Το χειρότερο είναι ότι δεν μπορεί να ελεγχθεί στα κόστη της λειτουργίας του. Όλοι βάζουν τα χέρια τους παντού και στο τέλος καταρρέει. Στο τέλος λαχταρούν οι πάντες τα ιδιωτικά νοσοκομεία.

Αυτό μας διδάσκει η ιστορία ότι γίνεται. Το δικό μας σύστημα είναι απλό. Το σύστημα είναι κρατικό, αλλά οι πόροι που το συντηρούν είναι ιδιωτικοί. Όταν ένα ΙΚΑ αγωνίζεται για την οικονομική του επιβίωση σε ένα εχθρικό περιβάλλον, ευνόητο είναι ότι θα ελέγχει απόλυτα το κάθε Ευρώ που δίνει. Όταν οι ασφαλισμένοι του θα αγαπήσουν το ΙΚΑ ως ιδιοκτήτες του, σ' αυτό θα στρέφονται για να βρουν το δίκιο τους, όταν τους αδικούν στα κρατικά νοσοκομεία.