Τραπεζικό Σύστημα.

 

Το τραπεζικό σύστημα είναι ό,τι είναι το κυκλοφορικό σύστημα για έναν οργανισμό. Μέσω αυτού συντηρείται αλλά και αναπτύσσεται το εθνικό σώμα. Άρα είναι πολύ σημαντικό να είναι ενταγμένο σε μια γενική εθνική πολιτική, που στόχο έχει να κατανέμει τους εθνικούς πόρους με τέτοιον τρόπο, ώστε από τη μία να διατηρούνται οι υπάρχουσες δραστηριότητες και από την άλλη να αναπτύσσονται καινούριες. Δραστηριότητες, που θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και θα συντελέσουν όχι μόνον στην ανάπτυξη, αλλά και στη γενικότερη κοινωνική λειτουργία. Δεν έχει σημασία αν αυτό το σύστημα συντίθεται από ιδιωτικές ή κρατικές τράπεζες. Αυτό το οποίο έχει σημασία είναι να ελέγχεται στη λειτουργία του. Δεν έχει σημασία δηλαδή ποιος εισπράττει το τραπεζικό κέρδος. Σημασία έχει να μην χάνει τον προσανατολισμό του ως σύστημα.

Βασικό είναι λοιπόν να υπάρχει αυτός ο προσανατολισμός. Βασικό είναι να εξυπηρετεί μια εθνική πολιτική ανάπτυξης. Να μην περιορίζεται σε τομείς που προσφέρουν μεγάλα και εύκολα τραπεζικά κέρδη. Τι σημαίνει αυτό; Όταν το τραπεζικό σύστημα αφήνεται ανεξέλεγκτο, είναι θέμα χρόνου να περιοριστεί μόνον στην τοκογλυφία. Είναι θέμα χρόνου να πάει στα έτοιμα, ώστε να έχει γρήγορη και θεαματική κερδοφορία. Για να γίνει αυτό κατανοητό, αρκεί να σκεφτεί ο αναγνώστης το εξής απλό. Η τραπεζική επένδυση στην παραγωγή εμπεριέχει την έννοια του ρίσκου και είναι χρονοβόρα. Απαιτεί μεγάλα χρηματικά ποσά και βέβαια υπομονή μέχρι ο επιχειρηματίας να γίνει κερδοφόρος.

Αυτό είναι προφανές ότι δεν είναι ιδιαίτερα δελεαστικό για τις τράπεζες και ειδικά όταν αυτές είναι ιδιωτικές. Δελεαστικό γι' αυτές είναι η τοκογλυφία. Η γρήγορη και θεαματική κερδοφορία. Να βρουν έναν αφελή, να του δώσουν ένα καταναλωτικό δάνειο των 1000 ευρώ και να του πάρουν το σπίτι, το οποίο έχει πολλαπλάσια αξία. Δελεαστικό για τις τράπεζες είναι να αφεθούν να μοιράζουν χιλιάδες μικροδάνεια "παγίδες" και να περιμένουν στη γωνία αυτούς που θα την "πατήσουν". Να τους περιμένουν, για να τους πάρουν τις περιουσίες.

Σε έναν τέτοιο τοκογλυφικό προσανατολισμό βρίσκεται το σύνολο του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Μοιράζουν εορτοδάνεια, διακοποδάνεια και κάθε είδους καταναλωτικών δανείων, περιμένοντας να πολλαπλασιάσουν τα κέρδη τους από τη λεηλασία των αφελών. Αναζητούν τη γρήγορη και μεγάλη απόδοση της τοκογλυφίας. Δεν επενδύουν ούτε ένα Ευρώ στην ανάπτυξη. Στόχος τους είναι τα "έτοιμα". Να πάρουν περιουσίες από αυτούς που οι ίδιοι παγιδεύουν. Έχουν μετατραπεί σε συμμορίες τοκογλύφων και έχουν γίνει μια πραγματική μάστιγα για την κοινωνία. Έχουν συνδέσει και τους υπαλλήλους τους με την έννοια της τοκογλυφίας και τα πράγματα είναι τραγικά. Δίνουν μπόνους σε όποιον καταφέρει να παγιδεύσει κάποιον αφελή.

Γι' αυτόν τον λόγο και παραβαίνοντας θεμελιώδη συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών, ασκούν μια επιθετική πολιτική στην πώληση τραπεζικών υπηρεσιών. Τηλεφωνάνε στα σπίτια των πολιτών και τους παρακαλάνε στην κυριολεξία να τους δώσουν δάνειο. Σε ποιους όμως τηλεφωνάνε; Σ' αυτούς που δεν έχουν και αποτελούν ρίσκο για την τράπεζα; Όχι βέβαια. Τηλεφωνάνε σ' αυτούς που γνωρίζουν ότι έχουν περιουσίες. Η ιδανική περίπτωση είναι πολίτες με μεγάλη περιουσία και προβληματική απασχόληση. Γιατί; Γιατί αυτοί θα "στραβοπατήσουν" στην αποπληρωμή των δανείων και θα βγει η περιουσία τους στο "σφυρί".

Οι τράπεζες, πάνω στην αγωνία τους να βγάλουν κέρδη, δεν αλλοίωσαν μόνον την οικονομική λειτουργία, αλλά απειλούν την ίδια την κοινωνία. Αυτές πληρώνουν εκατομμύρια καθημερινά σε διαφημίσεις, για να βάλουν τον Έλληνα στη λογική του "ζήσε σήμερα και μην νοιάζεσαι για το αύριο". Πάρε δάνειο για να πας διακοπές και μην νοιάζεσαι. Πάρε δάνειο για να ζήσεις καλύτερα, σαν να πήρες αύξηση μισθού. Όμως, όλα αυτά τα δάνεια κάποτε πρέπει να ξεπληρωθούν. Πώς θα ξεπληρωθούν όμως, όταν αυτοί οι οποίοι τα παίρνουν απλά παρασύρθηκαν; Θα ξεπληρωθούν με ξεπούλημα των περιουσιών τους. Κόποι γενεών έχουν χαθεί για γελοία και άχρηστα δάνεια.

Το απόλυτο τοκογλυφικό έγκλημα των τραπεζών έγινε μέσα στο χρηματιστήριο. Οι τράπεζες μεθόδευσαν αυτό το έγκλημα. Αυτές ήταν που παγίδευσαν τους Έλληνες στο χρηματιστήριο. Πάνω από τριάντα τρισεκατομμύρια δραχμές έχασε ένας μικρός και φτωχός λαός. Περιουσίες ρευστοποιήθηκαν και χάθηκαν. Οι κόποι της μεταπολεμικής περιόδου μπήκαν σε ιδιωτικές τσέπες. Οι κόποι ενός ολόκληρου λαού έγιναν λεία μιας ολιγομελούς ομάδας ανθρώπων. Οι τράπεζες, ως χορηγοί των δύο μεγάλων κομμάτων, στρίμωξαν και λεηλάτησαν έναν ολόκληρο λαό. Κάποιοι, για να γίνουν πρωθυπουργοί, παρέδωσαν έναν ολόκληρο λαό στα χέρια των τοκογλύφων.

Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό. Το "κυκλοφορικό" πρόδωσε το "σώμα". Αρνήθηκε να στείλει "αίμα", για να συντηρήσει τα μέλη που είχε ανάγκη το "σώμα", ώστε να παραμείνει παραγωγικό. Τα "χέρια" και τα "πόδια" καταδικάστηκαν σε καχεξία και σταδιακά νεκρώθηκαν. Οι τράπεζες όχι μόνον δεν χρηματοδότησαν καμία ανάπτυξη, αλλά με τη συμπεριφορά τους κατέστρεψαν την υπάρχουσα υποδομή και ταυτόχρονα στέρησαν τη μελλοντική προοπτική ανάπτυξης.

Επένδυσαν στα γρήγορα κέρδη των εμπορικών επιχειρήσεων και αυτό είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή των παραγωγών. Είχαν μεγαλύτερα κέρδη από την άμεση πώληση ενός κοντέινερ παπουτσιών, άσχετα αν αυτό σήμαινε "λουκέτο" για δεκάδες βιομηχανίες υποδηματοποιίας. Η ανάπτυξη των προηγούμενων δεκαετιών καταστράφηκε μέσα σε λίγα χρόνια. Ταυτόχρονα στέρησαν και την προοπτική ανάπτυξης.

Απέσπασαν τα χρήματα των Ελλήνων, που θα μπορούσαν να επενδυθούν σε ανάπτυξη.

Ιδιωτικά χρήματα, που θα μπορούσαν να επενδυθούν στην ανάπτυξη, μπήκαν στο χρηματιστήριο-παγίδα και άλλαξαν χέρια.

Τα εργοστάσια έκλεισαν και τα χρήματα, τα οποία θα μπορούσαν να δημιουργήσουν εργοστάσια, χάθηκαν.

Αυτό ήταν το έργο των ελληνικών τοκογλυφικών τραπεζών.

Αυτήν την τοκογλυφία ασκούν οι τράπεζες ακόμα και σήμερα. Όμως, για να ασκηθεί τοκογλυφία, απαιτούνται κάποιες συνεργασίες. Τοκογλύφος χωρίς χαφιέ δεν υπάρχει. Ο τοκογλύφος έχει ανάγκη τον χαφιέ. Πρέπει να γνωρίζει ποιος έχει και τι έχει. Πρέπει να γνωρίζει ποια είναι τα αδύνατά του σημεία. Τι φοβάται, τι ανάγκη έχει, τι ανωμαλίες έχει. Πρέπει να γνωρίζει δηλαδή τα πιο μεγάλα μυστικά αυτού που θα προσπαθήσει να του φάει την περιουσία. Αυτού που θα μπορεί να τον εκβιάζει, αν θελήσει ν' αντιδράσει. Στην τοκογλυφία των τραπεζών ψάχνουμε να βρούμε τον χαφιέ.

Είναι λογικό να υπάρχει χαφιές.

Πώς γνωρίζουν οι τράπεζες ποιοι έχουν και ποιοι δεν έχουν περιουσίες;

Πώς γνωρίζουν οι τράπεζες τις συνήθειες των καταναλωτών, για να τους προσφέρουν "βοήθεια" ακριβώς εκεί που τη χρειάζονται;

Τα κοράκια, που παριστάνουν τους υπαλλήλους τους, γνώριζαν ποιους να πλευρίσουν στην περίοδο του χρηματιστηρίου.

Εδώ παίζει ρόλο ο Τειρεσίας.

Ο θλιβερός τυφλός χαφιές των τραπεζών.

Οι τράπεζες τον ίδρυσαν και αυτές τον χρηματοδοτούν για να χαφιεδίζει.

Μάλιστα, επειδή μας έχουν για πολύ κορόιδα, μας δουλεύουν κιόλας. Αφιλοκερδώς το κάνει μας λένε. Γιατί; Υπάρχει χαφιές, που να πληρώνεται από το θύμα του; Υπάρχει χαφιές, που φακελώνει κάποιον εν αγνοία του και του στέλνει τον λογαριασμό για τα χαρτικά του "φακέλου"; Από το αφεντικό του πληρώνεται, εφόσον αυτό κερδίζει από τις πληροφορίες του.

Αυτός είναι ο Τειρεσίας.

Ο μεγαλύτερος χαφιές από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους.

Αυτός είναι υπεύθυνος για τη σημερινή αθλιότητα.

Αυτός έδινε τις πληροφορίες στις τράπεζες, για να ασκούν την τοκογλυφική τους δραστηριότητα εκ του ασφαλούς. Ο Τειρεσίας τούς "έλεγε" ποιος παραγωγός έπρεπε να καταστραφεί, για να ευνοηθεί ο "κολλητός" έμπορος αντιπρόσωπος των πολυεθνικών.

Ο Τειρεσίας τους έλεγε ποιος ήταν το "λαβράκι", για να τον πλευρίσουν.

Ο Τειρεσίας τους έλεγε ποιος έφτανε στα όρια με μεγάλη περιουσία.

Όλα αυτά αντιλαμβανόμαστε ότι είναι εγκλήματα. Εγκλήματα, τα οποία είναι ακόμα πιο εφιαλτικά, αν σκεφτεί κάποιος ότι οι ελληνικές τράπεζες λεηλάτησαν τον κόσμο με τα δικά του χρήματα.

Ούτε καν τα χρήματα που ασκούσαν την τοκογλυφία δεν ήταν δικά τους.

Με χρήματα των Ελλήνων οι Λάτσηδες, οι Σαλάδες και οι υπόλοιποι λεηλάτησαν τους Έλληνες.

Οι ελληνικές ιδιωτικές τράπεζες από την αρχή της ίδρυσής τους είναι παράνομες. Περισσότερα χρήματα διέθεσαν για τη διαφθορά και τα "λαδώματα" κρατικών αξιωματούχων προκειμένου να ιδρυθούν, παρά για την ίδια τη λειτουργία τους.

Στην κυριολεξία χωρίς χρήματα έχουν ιδρυθεί.

Με εγγυητικές-παλιόχαρτα πήραν άδειες λειτουργίας. Με τις καταθέσεις των πελατών τους εξασφάλισαν τα χρήματα της εγγύησης που απαιτούσε η Τράπεζα της Ελλάδας, για να τους παραχωρήσει άδεια λειτουργίας.

Μπήκαν παράνομα στο χρηματιστήριο και από εκεί με χρήματα των Ελλήνων έστησαν το πανελλήνιο δίκτυό τους.

Από εκεί και πέρα ήταν εύκολο να λειτουργήσουν. Γι' αυτό θα φρόντιζαν οι πολιτικοί τους προστάτες. Τι έκαναν; Τους διέθεταν τα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων. Τα χρήματα των εκατομμυρίων ασφαλισμένων Ελλήνων. Τα χρήματα των ταμείων θα απέδιδαν στους κατόχους τους κάποια αστεία απόδοση και στους τραπεζίτες χρυσάφι. Έτσι έγιναν όλοι τραπεζίτες. Χωρίς μία δραχμή. Με κομματική κάλυψη. Με διαφθορά.

Για εμάς τα πράγματα είναι απλά. Θα πρέπει όλα τα κλοπιμαία να επιστρέψουν στον ελληνικό λαό.

Θα πρέπει να ελεγχθούν οι ιδιωτικές τράπεζες στο σύνολό τους. Να ελεγχθούν για την περίοδο της ίδρυσής τους.

Να ελεγχθούν για την είσοδό τους στο χρηματιστήριο.

Να ελεγχθούν για τους πόρους που τους επέτρεψαν να λειτουργήσουν.

Να ελεγχθούν για τη συμπεριφορά τους στην περίοδο του μεγάλου χρηματιστηριακού εγκλήματος.

Να ελεγχθούν για την καθημερινή τοκογλυφική τους δραστηριότητα.

Μιλάμε για κακουργηματικές πράξεις, που αγγίζουν τα όρια της εθνικής προδοσίας. Μιλάμε για εθνικά και κοινωνικά εγκλήματα. Μιλάμε για πρόκληση συνταγματικής ανωμαλίας.

Τι πρέπει να γίνει; Να πάνε όλοι στη φυλακή και να μην ξαναβγούν από εκεί μέσα. Να κατασχεθούν οι περιουσίες των ιδιωτικών τραπεζών στο σύνολό τους. Να κατασχεθούν και να αποδοθούν στα ασφαλιστικά ταμεία, εφόσον από εκεί αφαιρέθηκαν. Τα κέρδη των τραπεζών είναι κέρδη εκείνων των χρημάτων. Να διωχθούν ανελέητα οι εγκληματίες. Μαζί μ' αυτούς τους τοκογλύφους θα πρέπει να διωχθεί και ο χαφιές τους. Θα πρέπει να πάει επιτέλους κάποιος εισαγγελέας στον Τειρεσία και να τους κλείσει φυλακή. Να τους κλείσει σε κελιά πιο "βαθιά" από αυτά των τρομοκρατών. Να τους κλείσει και να πετάξει το κλειδί στη θάλασσα. Δεν δικαιούνται ελέους αυτοί οι άθλιοι.

Από εκεί και πέρα θα πρέπει να ξανασχεδιαστεί εξ αρχής το τραπεζικό σύστημα. Θα πρέπει ν' αποκτήσει αναπτυξιακό προσανατολισμό και να μην ασχολείται με την τοκογλυφία.

Να μην αφήνεται να "ψαρεύει" αφελείς μέσα από την τηλεόραση.

Να χρηματοδοτεί την ανάπτυξη.

Να χρηματοδοτεί τη στέγη και άρα την απόκτηση περιουσίας.

Να μην κάνει τα αντίθετα, όπως συμβαίνει σήμερα.

Να μην περιμένει να επωφεληθεί από καταστροφές και εκποιήσεις περιουσιακών στοιχείων.

Μόνον με ένα σύγχρονο τραπεζικό σύστημα έχει ελπίδες για ανάπτυξη ο ελληνικός λαός. Ένα σύγχρονο τραπεζικό σύστημα, στο οποίο θέση έχουν και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Θα ήταν πολύ πιο υγιές ένα τραπεζικό περιβάλλον με την παρουσία μιας μεγάλης τράπεζας του ΙΚΑ.