Άρθρο 16

 

 

Κάποιοι, —ερήμην του λαού—

θεμελιώνουν την εκπαίδευση των τεσσάρων βαθμίδων

 

και παράλληλα

το Αμερικανικό Κολέγιο Αθηνών

προσπαθεί να "φάει"

το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο

 

 

 

Ιδιωτικά Πανεπιστήμια και Νέα Τάξη Πραγμάτων.

 

Ακούγονται πολλά και θα ακουστούν ακόμα περισσότερα στο άμεσο μέλλον για τα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια. Το σύνολο των όσων ακούγεται είναι είτε λάθος είτε εκ του πονηρού. Κάποιοι ιδιώτες ονειρεύονται δήθεν να ιδρύσουν πανεπιστήμια, που θα αποφέρουν στους ίδιους —και δήθεν στην εθνική μας οικονομία— έσοδα "Χάρβαρντ" από φοιτητές, οι οποίοι υποτίθεται θα πήγαιναν στο Χάρβαρντ αλλά εξαιτίας τους προτίμησαν το "καλό" εκπαιδευτικό ίδρυμα της πατρίδας τους. Αυτό είναι λάθος. Αυτό λέγεται μόνον για λόγους προπαγάνδας. Γιατί; Για να παραπλανήσουν τον κόσμο. Για να τον πείσουν ότι θα γίνει οικονομία από τη μεγάλη "αιμορραγία" που προκαλεί στην εθνική μας οικονομία η εκπαίδευση στο εξωτερικό. Για ν' αποκτήσουν οι κλέφτες εθνικό "ρόλο" και ηθικό "δικαίωμα" στα όσα εγκληματικά μεθοδεύουν εις βάρος του ελληνικού λαού.

Γιατί όλα αυτά είναι προπαγάνδα; Γιατί δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Αυτοί άλλα πράγματα έχουν στο μυαλό τους και άλλα μας λένε. Μας λένε ψέματα. Αυτός ο οποίος πηγαίνει στο Χάρβαρντ πηγαίνει για συγκεκριμένους λόγους και αυτοί οι λόγοι δεν μπορούν ν' αλλάξουν εξαιτίας των ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα. Αυτός ο οποίος πληρώνει δίδακτρα δεκάδων χιλιάδων δολαρίων στο Χάρβαρντ το κάνει για συγκεκριμένους λόγους, τους οποίους δεν μπορεί να του εξασφαλίσει κανένας στην Ελλάδα. Δεν πληρώνει το πανάκριβο Χάρβαρντ, για να πάρει κάποια σπάνια γνώση. Πληρώνει, για ν' αγοράσει ένα σπάνιο "διαβατήριο".

Το Χάρβαρντ και το κάθε Χάρβαρντ των ΗΠΑ είναι μια ολόκληρη "βιομηχανία" παραγωγής στελεχών και επιστημόνων. Μια "βιομηχανία" στρατηγικής φύσης. Μια "βιομηχανία" ζωτικής σημασίας για τον ιμπεριαλισμό και τη λειτουργία του. Το "Χάρβαρντ", δηλαδή, ακόμα κι αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε να εφευρεθεί από τους ιμπεριαλιστές. Γιατί; Γιατί μόνο μέσω αυτού μπορούν να ασκούν τον ιμπεριαλισμό τους. Μόνο μέσω αυτού μπορούν να εξυπηρετούν τους δικούς τους ανθρώπους.

Δεν τίθεται θέμα γνώσης του εκπαιδευόμενου. Το Χάρβαρντ δεν μπορείς να το ανταγωνιστείς, ακόμα κι αν επιχειρήσεις να δώσεις καλύτερη γνώση από αυτήν που δίνει το ίδιο ως εκπαιδευτικό ίδρυμα. Ακόμα και αστείες να είναι οι γνώσεις που δίνει το Χάρβαρντ, θα ήταν και πάλι ισχυρό και βέβαια πανάκριβο. Όλα αυτά συμβαίνουν, γιατί εξυπηρετεί ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Στην εμπλοκή αυτών των συμφερόντων θέλουν να μπουν αυτοί οι οποίοι χρυσοπληρώνουν τα δίδακτρά του. Μερίδιο από την υπεραξία του ιμπεριαλισμού επιδιώκουν να πάρουν αυτοί οι οποίοι πληρώνουν τα πανάκριβα δίδακτρά του.

Οι Αμερικανοί, δηλαδή, δημιουργούν μια λαμπερή εικόνα για τα ιδιωτικά τους πανεπιστήμια για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ο φανερός και είναι η αναζήτηση του κέρδους, που προκύπτει από την καταβολή υψηλών διδάκτρων. Εξαιτίας των πανεπιστημίων αυτών συρρέουν κατά κύματα πλούσιοι απ' όλο τον κόσμο, για να σπουδάσουν εκεί. Αυτός όμως ο λόγος είναι ο ασήμαντος. Ο σημαντικός λόγος είναι αυτός ο οποίος δεν φαίνεται.

Ο δεύτερος λόγος, που είναι σημαντικός για τους Αμερικανούς, είναι ο εξής. Μέσω αυτών των πανεπιστημίων οι Αμερικανοί καταφέρνουν δύο πράγματα. Διατηρούν την υπεροχή στο κεφάλαιο-τεχνογνωσία, που έχει ανάγκη ο ιμπεριαλισμός τους και εξασφαλίζουν πιστά και υπάκουα στελέχη για τη διαχείρισή του. Αποψιλώνουν τις εθνικές κοινωνίες από "λαμπερά" μυαλά και ταυτόχρονα στελεχώνουν με δικούς τους ανθρώπους τους κρατικούς μηχανισμούς των "Μπανανιών" που τους ενδιαφέρουν.

Δίνουν υποτροφίες σε ευφυείς ανθρώπους και τους αποσπούν από την εθνική τους παραγωγή. Τους κάνουν "φίλους" πριν τους βρουν απέναντί τους ως εχθρούς. Τους κάνουν συνεργάτες πριν τους βρουν απέναντί τους ως ανταγωνιστές. Ό,τι καλύτερο έχει μια εθνική κοινωνία πηγαίνει με υποτροφία στο "Χάρβαρντ" και από εκεί υπηρετεί το αμερικανικό κεφάλαιο και όχι το κεφάλαιο της πατρίδας του. Αυτό είναι χρήσιμο και για το ίδιο το ίδρυμα, εφόσον κοντά στα "λαμπερά" μυαλά που το διαφημίζουν, "γυαλίζουν" και τη "σαβούρα" που τους πληρώνει για να σπουδάσει και πρέπει να την προωθήσουν. Αυτούς, που κατά κύριο λόγο τους εξυπηρετούν στον ιμπεριαλισμό τους στο επίπεδο της διαχείρισής του.

Μέσω των διαφόρων "Χάρβαρντ" δημιουργούν μια "μικροκοινωνία" δικών τους ανθρώπων, τους οποίους γνωρίζουν απόλυτα και οι οποίοι τους είναι απαραίτητοι για τη διαχείριση της παγκόσμιας Νέας Τάξης. Αυτούς τους "περιφέρουν" ανά τον κόσμο, για να εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους. Ο Έλληνας απόφοιτος του Χάρβαρντ θα δουλέψει στη Βρετανία, ο Βρετανός στις ΗΠΑ και ο Αμερικανός στη Γαλλία. Το "διαβατήριο" γι' αυτήν την παγκόσμια "σταδιοδρομία" είναι το αναγνωρίσιμο απ' όλους πτυχίο του Χάρβαρντ. Αυτό πληρώνεις με τα δίδακτρα και όχι τη γνώση. Πληρώνεις μια εκ του ασφαλούς επιτυχία στα πόστα των πολυεθνικών εταιρειών.

Αυτό είναι το όλο θέμα. Οι Αμερικανοί με όλα τα μέσα προσπαθούν να επιβάλουν αυτούς τους ανθρώπους στις πατρίδες τους. Τους επιβάλουν, γιατί θέλουν να τις ελέγχουν. Τους μετατρέπουν σε υποχείρια του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Όταν μιλάμε λοιπόν για διαχείριση του ιμπεριαλισμού, αυτό το οποίο στην πραγματικότητα εννοούμε είναι ο χαφιεδισμός. Οι άνθρωποι του Χάρβαρντ, όπου κι αν εργάζονται, είναι υπηρέτες των αμερικανικών συμφερόντων. Χαφιέδες των πατρίδων τους και των πατρίδων των άλλων, όταν κάνουν διεθνείς "καριέρες".

Όταν λέμε ότι τους επιβάλουν με όλα τα μέσα, το εννοούμε κυριολεκτικά. Πιέζουν οι τοπικές πρεσβείες για να "προωθηθούν" οι απόφοιτοι του κάθε "Χάρβαρντ". Πιέζουν και όταν αυτές οι πιέσεις δεν αποδίδουν καρπούς, φτάνουν στο σημείο να απειλούν. Απειλούν με οικονομικά μέσα και όταν αυτό δεν φτάνει πιέζουν ακόμα και με απειλές πολέμου. Πιέζουν οι "εκπαιδευτές" για την αποκατάσταση των "μαθητών" τους. Δεν μας εντυπωσίασαν δηλαδή οι απόφοιτοι του "Χάρβαρντ" με τις γνώσεις τους, ώστε να δικαιολογείται η σημερινή τους "επιτυχία" τόσο στον κόσμο όσο και στην Ελλάδα. Δεν ξεχωρίζουν τόσο πολύ από τον απόφοιτο του δημόσιου πανεπιστήμιου της Αθήνας, ώστε να δικαιολογείται η "υπεροχή" τους.

Η επιτυχία τους πρέπει ν' αναζητηθεί στην τοπική αμερικανική πρεσβεία. Πρέπει ν' αναζητηθεί στις πολυεθνικές εταιρείες διαχείρισης των θέσεων-"φιλέτων" της αγοράς εργασίας. Τις εταιρείες, που έχουν "κλεισμένες" αυτές τις θέσεις για τους δικούς τους ανθρώπους. Αυτό το "κλείσιμο" είναι αποτέλεσμα του ιμπεριαλισμού. Εξαιτίας του ιμπεριαλισμού ήταν "κλειστή" η θέση στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας για τον γιο του Μητσοτάκη, όταν αυτός επέστρεψε με τις "δάφνες" του Χάρβαρντ.

Πώς γίνεται αυτό; Κάθε φορά που ως κράτος οδηγούμαστε στο να ζητήσουμε βοήθεια από τους ισχυρούς, αυτοί μας ζητάνε ανάμεσα στα διάφορα ανταλλάγματα να προωθήσουμε και την "παραγωγή" τους. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζουν δύο πράγματα. Το πρώτο είναι να έχουν παντού ανθρώπους με τους οποίους γνωρίζονται και τους χρωστάνε την "επιτυχία" τους και το δεύτερο είναι να μπορούν οι μαθητές τους με ξένα χρήματα να κάνουν "απόσβεση" των σπουδών τους. Όταν ο Σημίτης έλεγε το περίφημο "ευχαριστούμε τους Αμερικανούς", κάποιοι έτριβαν τα χέρια τους για τις θέσεις-"φιλέτα" που θα προέκυπταν από τις ευχαριστίες.

 

 

Ποιοι είναι οι στόχοι

των σημερινών "διαπλεκομένων" στην εκπαίδευση;

 

Μιλάμε πάντα για τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, τα οποία υποτίθεται θα επιχειρήσουν να ιδρύσουν οι ισχυροί οικονομικοί παράγοντες του τόπου. Σαν την υποτιθέμενη Ιατρική Σχολή, που θα ιδρύσει δήθεν ο Αποστολόπουλος και το Πολυτεχνείο που θα ιδρύσει δήθεν ο Κόκκαλης. Δεν μιλάμε σε καμία περίπτωση για τις "παράγκες" που σήμερα παριστάνουν τα τοπικά υποκαταστήματα άλλων "παραγκών" της Δύσης και κοροϊδεύουν τους αφελείς. "Παράγκες" τύπου BCA, SUNY, ΞΥΝΗ, κλπ.. Τις "παράγκες", που φιλοδοξούν να μπουν στο πανεπιστημιακό επίπεδο από την πίσω "πόρτα".

Αυτοί λοιπόν, που θέλουν να ιδρύσουν τέτοια ανώτατα πανεπιστημιακά ιδρύματα, το κάνουν με έναν συγκεκριμένο σκοπό. Έχουν έναν στρατηγικό στόχο, που φιλοδοξούν να τους εμπλέξει στα κολοσσιαία συμφέροντα αυτών των "Χάρβαρντ" του ιμπεριαλισμού. Θέλουν να γίνουν τα "συσκευαστήρια" της πρώτης ύλης αυτής της "βιομηχανίας". Τι σημαίνει αυτό; Αυτήν τη στιγμή το πρόβλημα όλων αυτών των "Χάρβαρντ" είναι ότι δεν "συνδέονται" με τους τοπικούς μηχανισμούς της εκπαίδευσης που υπάρχουν μέσα στο κάθε εθνικό κράτος. Με μια απόφαση μιας κυβέρνησης μπορούν να "αδειαστούν" και να πάθουν ζημιά.

"Άδειασμα" στην περίπτωση αυτήν είναι να θέσει κάποια κυβέρνηση ως προϋπόθεση για διορισμό στον κρατικό μηχανισμό της ένα πτυχίο δικής της ανώτατης σχολής. Μπορεί να το κάνει, εφόσον με τον τρόπο αυτόν μπορεί να στηρίξει την εθνική της εκπαιδευτική "παραγωγή". Αυτό όμως θα ήταν τραγικό για τα αμερικανικά εκπαιδευτικά ιδρύματα. Οι "διαπλεκόμενοι" σ' αυτόν το αδύναμο κρίκο επενδύουν. Θέλουν να δουλεύουν για το "Χάρβαρντ" και να παίρνουν το κέρδος του "ενδιάμεσου". Δεν θέλουν να το "χτυπήσουν". Οι πελάτες τους —γιατί περί πελατών πρόκειται— θα παίρνουν το Bachelor στην Ελλάδα και μετά θα πηγαίνουν στο "Χάρβαρντ" για το Master.

Αυτό έτσι κι αλλιώς δεν θίγει τα συμφέροντα του "Χάρβαρντ", γιατί η "βαριά" του δραστηριότητα βρίσκεται στο Master. Αυτό είναι το "φιλτραρισμένο" και αυτό αξίζει. Αυτό είναι το ακριβό και αυτό πουλάει. Οι περισσότεροι απόφοιτοί του από αλλού ξεκινάνε και απλά στο "Χάρβαρντ" καταλήγουν για τον τελικό τίτλο. Οι τοπικοί "ενδιάμεσοι" δηλαδή δεν του παίρνουν πελάτες. Πελάτες θα πάρουν από το κολέγιο του Ουινσκόνσιν ή του Σικάγο για παράδειγμα. Πελάτες θα πάρουν από τον φτηνό "προθάλαμο" του Χάρβαρντ. Πελάτες θα πάρουν από τα αμερικανικά "φίλτρα", που οδηγούν στο Χάρβαρντ. Μ' αυτούς θα χτυπηθούν. Θα χτυπηθούν με τα "χωράφια" του Χάρβαρντ και όχι με το ίδιο το "εργοστάσιο". Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για πρώτη "ύλη".

Αυτό βολεύει τόσο τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό όσο και το Χάρβαρντ για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι ότι το Χάρβαρντ με τον τρόπο αυτόν γίνεται οργανικό "μέλος" του ελληνικού συστήματος εκπαίδευσης. Ό,τι είναι για το Ιλινόις το Elmhurst College, που συνδέεται με το Χάρβαρντ σε έναν κοινό παναμερικανικό μηχανισμό εκπαίδευσης, θα γίνει για την Ελλάδα το ελληνικό ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Με τον τρόπο αυτόν δεν θα μπορεί ποτέ να "αδειαστεί" η παραγωγή του Χάρβαρντ. Με τον τρόπο αυτόν θα απλώσει μόνιμα τα "πλοκάμια" του στην ελληνική κοινωνία.

Ο δεύτερος λόγος είναι ότι η "αποψίλωση" της ελληνικής κοινωνίας θα γίνεται με τον πιο οργανωμένο τρόπο. Στο ελληνικό ιδιωτικό πανεπιστήμιο θα ξεχωρίζουν τα ευφυή άτομα και πάνω στη δική τους "λάμψη" θα στηρίζονται και οι φοιτητές-"επενδυτές", που θέλουν ν' αγοράσουν τέτοια "λάμψη".

Οι ευφυείς θα εισάγονται με υποτροφίες και οι υπόλοιποι με πανάκριβα δίδακτρα. Οι καλύτεροι θα "γυαλίζουν" τους πλουσιότερους Η ελληνική ταυτότητα του "φίλτρου" ευνοεί τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, γιατί δεν μπορεί ν' ανατραπεί.. Στην Ελλάδα θα "ξεχωρίζουν" αυτοί που στη συνέχεια θα επιστρέψουν από τις ΗΠΑ σαν "ξεχωριστοί", για ν' αποκατασταθούν στις υψηλές θέσεις του δημοσίου. Ο εξαμερικανισμός της ελληνικής κοινωνίας θα είναι απόλυτος, αν καταφέρουν και ελέγξουν τα "φίλτρα" της ανώτατης εκπαίδευσης.

 

 

Ποια είναι τα προβλήματά τους;

 

Το κύριο πρόβλημά τους είναι το απαγορευτικό κόστος της ίδρυσης ενός Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος. Ο όρος "ανώτατος" κοστίζει πολύ και είναι "μετρήσιμος". Τι σημαίνει αυτό; Για να χαρακτηριστεί ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα ως "ανώτατο", πρέπει να έχει συγκεκριμένες προδιαγραφές. Δεν είναι αφηρημένος όρος, που έχει σχέση με την υποκειμενική εκτίμηση. Δεν είναι θέμα μάρκετινγκ ή διαφήμισης. Δεν ανακοινώνεις ότι ίδρυσες ανώτατο ίδρυμα και αυτό να ισχύει επειδή το δήλωσες. Δεν δείχνεις πολυτελείς καρέκλες και παχιές μοκέτες, για να κερδίσεις τον τίτλο του ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος.

Ο όρος "ανώτατος" έχει συγκεκριμένο νόημα. Για να χαρακτηριστεί ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα ως "ανώτατο", πρέπει να έχει ένα ελάχιστο δυναμικό καθηγητών, το οποίο να έχει τις "περγαμηνές" που απαιτούνται από το διεθνώς ισχύον "στάτους". Πρέπει να έχουν διδακτορικά, διδακτική προϋπηρεσία, συγγραφικό έργο, ανακοινώσεις σε διεθνή και αναγνωρισμένα επιστημονικά περιοδικά κλπ.. Προδιαγραφές όμως δεν απαιτούνται μόνον για το προσωπικό, αλλά και για το ίδιο το ίδρυμα. Αυτό βέβαια είναι και το πιο σημαντικό. Το ίδρυμα, για να χαρακτηριστεί "ανώτατο", πρέπει να προσφέρει πολλά και διάφορα προγράμματα σπουδών, να "τρέχει" πολλά και διάφορα ερευνητικά προγράμματα, να έχει πλούσια ιδιόκτητη βιβλιοθήκη κλπ.. Δεν μπορεί μια σχολή γραμματέων να χαρακτηριστεί ανώτατη.

Όλα αυτά κοστίζουν. Κατ’ αρχήν στο θέμα του προσωπικού. Για να βρεις τέτοιου είδους προσωπικό, πρέπει να το πληρώσεις πανάκριβα. Δεν υπάρχει διαθέσιμο στην αγορά εργασίας. Οι καθηγητές των πανεπιστημίων δεν είναι τηλεφωνήτριες, για να τους βρεις με αγγελίες. Είναι στελέχη καλοπληρωμένα που ήδη εργάζονται και τα οποία πρέπει να γίνουν "μεταγραφή" για ν' αποκτηθούν. Πρέπει ν' αποσπάσεις καλοπληρωμένα στελέχη από "φημισμένους" μηχανισμούς και άρα πρέπει να τους πληρώσεις πολύ περισσότερα από αυτά που παίρνουν σήμερα, μέχρι να ποντάρεις στη δική σου φήμη και άρα να έρχονται μόνοι τους. Για τους ίδιους λόγους που δεν έρχονται διάσημοι και ακριβοί ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα, έτσι κι αυτοί δεν μετακινούνται από τα διάσημα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Δίνουν δόξα σ' αυτά τα ιδρύματα, αλλά παίρνουν κι αυτοί από τη φήμη των ιδρυμάτων στα οποία εργάζονται.

Όπως δεν παρατάει ένας παίκτης τη Ρεάλ Μαδρίτης, για να παίξει στη "Δόξα" Χαλανδρίου, έτσι δεν παρατάει κάποιος καθηγητής ένα φημισμένο πανεπιστήμιο, για να "παίξει" σε ένα νεοϊδρυθέν εκπαιδευτικό ίδρυμα. Προτιμά τον "πάγκο" ενός μεγάλου ιδρύματος, παρά την έδρα μιας "παράγκας". Ποιος θα ήταν ο μοναδικός λόγος να το κάνει; Η φιλοδοξία. Η επιστημονική φιλοδοξία. Θα μπορούσε να το κάνει για κάποια μεγάλα ερευνητικά προγράμματα, που θα του έδιναν την ευκαιρία να γίνει ακόμα πιο διάσημος. Αυτά τα προγράμματα όμως απαιτούν τόνους χρήματος. Είναι προγράμματα τα οποία δεν αφορούν μικρές χώρες όπως η Ελλάδα και πολύ περισσότερο δεν αφορούν νεαρά ιδρύματα. Άρα οι "διαπλεκόμενοι" ιδιώτες της ανώτατης εκπαίδευσης ξεκινάνε με ένα πολύ αρνητικό δεδομένο. Δεν μπορούν τόσο στο επίπεδο του προσωπικού όσο και στο επίπεδο του εκπαιδευτικού προγράμματος να βρουν λύση στο θέμα των προδιαγραφών του όρου "ανώτατος".

Οι δυνατότητές τους δηλαδή είναι πολύ περιορισμένες. Όταν λέμε ότι ο Κόκκαλης θέλει να ιδρύσει Πολυτεχνείο, στην πραγματικότητα μιλάμε για μια αστειότητα. Μιλάμε για έναν "ανεμόμυλο". Ο Κόκκαλης με τα κεφάλαιά του στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να ιδρύσει μια μικρή τεχνική σχολή. Να νοικιάσει ένα κτίριο στην Κηφισίας να παριστάνει το "πανεπιστήμιο" και να βάλει μερικούς "φοιτητές" στα υπόγεια της Inrtacom, τα οποία θα παριστάνουν τα "εργαστήρια". Αυτό όμως δεν είναι Πολυτεχνείο. Αυτό είναι τεχνική σχολή. Είναι εκπαίδευση τεχνιτών. Δεν μπορεί να βρει τους πανάκριβους καθηγητές και να επενδύσει σε επιστημονικά εκπαιδευτικά προγράμματα, άσχετα με το αντικείμενο της εταιρείας του. Δεν μπορεί να εκπαιδεύσει ναυπηγούς, χημικούς ή μηχανολόγους, όπως προϋποθέτει η έννοια του Πολυτεχνείου.

Τα ανάλογα προβλήματα θα αντιμετωπίσει και ο οποιοσδήποτε θα είχε τη φαεινή ιδέα να ιδρύσει Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα. Ανώτατο Ίδρυμα, το οποίο να ξεφεύγει από το φτηνό οικονομικά αντικείμενο του μάρκετινγκ, μάνατζμεντ κλπ.. Τα εργαστήρια ενός μεγάλου Πολυτεχνείου μπορεί από μόνα τους να είναι πιο ακριβά από ένα ολόκληρο σύστημα εκπαίδευσης ενός κράτους. Απλά πράγματα. Δεν μπορεί κανένας ιδιώτης να ιδρύσει τέτοιου είδους ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Δεν μπορεί κανένας Αποστολόπουλος να ιδρύσει ιατρική σχολή, βασιζόμενος στην επιχείρησή του. Στην καλύτερη περίπτωση θα "παράγει" νοσοκόμες και μάλιστα πολύ κατώτερες από αυτές που αποτελούν "παραγωγή" των σημερινών ΤΕΙ.

 

 

Πόσο "ιδιωτικά" είναι τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια των ΗΠΑ;

 

Αυτά είναι προβλήματα, τα οποία τα έχουν παντού στον κόσμο οι φιλόδοξοι ιδρυτές ανώτατων σχολών. Ανώτατων επιστημονικών σχολών, οι οποίες δεν έχουν σχέση με την αγγλοσαξονική "χλαπάτσα" της ψευδοεπιστήμης του management και της διαχείρισης. Της ψευδοεπιστήμης, που δίνει σε κάποιους τη δυνατότητα να ονομάζουν "επιστήμονα" όποιον θέλουν, όταν θέλουν, χωρίς κόστος και χωρίς ευθύνη. Απλά αυτά δεν γίνονται κατανοητά από τον πολίτη, γιατί υπάρχει μια παρανόηση. Τα Ιδιωτικά Πανεπιστημιακά Ιδρύματα των ΗΠΑ, δεν είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις. Απλά είναι νομικά πρόσωπα του ιδιωτικού δικαίου. Οι κοινωνίες που τα δημιούργησαν είχαν μια συγκεκριμένη δυναμική και αυτά είναι γεννήματα εκείνης της δυναμικής.

Τι σημαίνει αυτό; Το εξής απλό. Οι ΗΠΑ, ως εθνικό κράτος, έχουν ιδιομορφίες και αυτές οι ιδιομορφίες αποτυπώνονται και στο σύστημα εκπαίδευσής τους. Οι ΗΠΑ δεν αποτελούν ένα εθνικά αμιγές κράτος και άρα δεν έχουν τις ίδιες προδιαγραφές με τα άλλα μεγάλα εθνικά κράτη. Δεν είναι μια Γαλλία των Γάλλων ή μια Γερμανία των Γερμανών. Οι ΗΠΑ είναι μια σύνθεση πολλών και διαφορετικών εθνικών κοινοτήτων με κυρίαρχους τους Αγγλοσάξονες της Βορειοανατολικής Ακτής. Εκτός από τον συνηθισμένο εξωτερικό εθνικό και ταξικό ιμπεριαλισμό, που εξυπηρετείται από τα πανεπιστήμια, οι ΗΠΑ έχουν να εξυπηρετήσουν μέσα από τα ίδια πανεπιστήμια και τον εσωτερικό ιμπεριαλισμό της κυρίαρχης εθνικής κοινότητάς τους.

Οι ΗΠΑ δηλαδή ασκούν ιμπεριαλισμό στον κόσμο, αλλά οι Αγγλοσάξονες θέλουν να ασκούν ιμπεριαλισμό μέσα στις ΗΠΑ. Για τον λόγο αυτόν δημιούργησαν τα ιδιωτικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Πάνω σε ένα δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης, το οποίο αφορά τον αμερικανικό λαό στο σύνολό του, τοποθέτησαν σαν "κορωνίδα" το ιδιωτικό σύστημα εκπαίδευσης, το οποίο ελέγχεται αποκλειστικά από τους Αγγλοσάξονες. Ό,τι κάνουν εις βάρος των λαών με τα ιδιωτικά τους πανεπιστήμια, το κάνουν και εις βάρους των Αμερικανών με τα ίδια πανεπιστήμια. Εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους. "Φιλτράρουν", "ελέγχουν" και "προωθούν".

Στο σημείο αυτό βρίσκεται το μυστικό της ιδιόμορφης λειτουργίας του αμερικανικού εκπαιδευτικού συστήματος. Μια ιδιομορφία, που οφείλεται καθαρά στην ύπαρξη των πανίσχυρων Αγγλοσαξόνων. Μια ιδιομορφία, που οφείλεται καθαρά στην ύπαρξη ειδικών εθνικών συμφερόντων μέσα σε μια ανομοιογενή κοινωνία. Αυτό είναι το όλο θέμα. Το αμερικανικό εκπαιδευτικό σύστημα, ενώ θεωρητικά δεν ξεφεύγει από το παραδοσιακό χριστιανικό σύστημα των τριών βαθμίδων, πρακτικά λειτουργεί ως σύστημα τεσσάρων βαθμίδων.

Αυτό βολεύει τους Αγγλοσάξονες, γιατί τους επιτρέπει να ελέγχουν το σύνολο του αμερικανικού εκπαιδευτικού συστήματος. Αυτό το καταφέρνουν με μέσον το χρήμα. Ελέγχοντας σχεδόν το σύνολο του κεφαλαίου των ΗΠΑ, κατευθύνουν τα κονδύλια της έρευνας αυτού του τεράστιου κεφαλαίου αποκλειστικά στα δικά τους ιδιωτικά πανεπιστήμια. Όταν τα χρήματα μιας οικονομίας των πενήντα πολιτειών και των εκατοντάδων δημοσίων πανεπιστημίων πηγαίνει αποκλειστικά σε κάποια δέκα ιδιωτικά πανεπιστήμια, αντιλαμβανόμαστε τι συμβαίνει.

Με τον τρόπο αυτόν καταφέρνουν και ελέγχουν τα πάντα. Χωρίς να αλλάζουν τον σχεδιασμό του συστήματος καταφέρνουν και προσθέτουν άτυπα τη βαθμίδα που μονοπωλεί την ανώτατη εκπαίδευση. Προσθέτουν μια βαθμίδα, η οποία θεωρητικά είναι τρίτη, αλλά, με μέσον το κατευθυνόμενο χρήμα, στην ουσία την κάνουν τέταρτη. Δημιουργούν συνθήκες καχεξίας στα δημόσια πανεπιστήμια και αυτό τους επιτρέπει να τα λεηλατούν. Αρπάζουν για λογαριασμό τους ό,τι καλύτερο διαθέτουν αυτά τα πανεπιστήμια από πλευράς εκπαιδευτικού προσωπικού και φοιτητών. Ταυτόχρονα η έλλειψη κονδυλίων για έρευνα, οδηγεί τα πανεπιστήμια αυτά στη "χαμηλή" λειτουργία του Bachelor.

Αυτό είναι λογικό να συμβεί, εφόσον δεν μπορούν να συνδεθούν με την παραγωγή μέσω έρευνας και άρα δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν τον χαρακτήρα του ανώτατου ιδρύματος. Το αποτέλεσμα είναι αυτό το οποίο βλέπουμε. Τόσο τα ίδια όσο και η "παραγωγή" τους είναι μονίμως στάσιμα. Δεν μπορούν ν' "ανέβουν" στο ανώτατο επίπεδο ούτε τα ίδια ούτε οι φοιτητές τους. Έχουν "ταβάνι", που τους περιορίζει σε έναν συγκεκριμένο ρόλο. Τον ρόλο του ενδιάμεσου μέχρι την πραγματικά ανώτατη παιδεία. Τον ρόλο του αμερικανικού δημόσιου "φυτωρίου" για τα αγγλοσαξονικά ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Όλα αυτά τα δρομολογούν οι Αγγλοσάξονες μέσω των κονδυλίων της έρευνας, που τα χειρίζονται με τον τρόπο που τους εξυπηρετεί. Τα δημόσια πανεπιστήμια δεν έχουν τα κονδύλια για έρευνα, ώστε να προσφέρουν καλές μεταπτυχιακές σπουδές στο επίπεδο του Master. Δεν μπορούν να σπρώξουν την "παραγωγή" τους και δεν μπορούν να διεκδικήσουν καλή "παραγωγή" από κάποια άλλα πανεπιστήμια. Δεν έχουν ερευνητικά προγράμματα που "τρέχουν" και φέρνουν χρήμα και "μυαλά". Δεν μπορούν ν' αποκτήσουν εξειδίκευση σε κάποιους επιστημονικούς τομείς, ώστε ν' ανταγωνίζονται τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και να διεκδικούν κονδύλια από τον ιδιωτικό τομέα για έρευνα.

Ο ιδιωτικός τομέας των ΗΠΑ χρηματοδοτεί αποκλειστικά τα αγγλοσαξονικής ιδιοκτησίας ιδιωτικά πανεπιστήμια. Όταν αυτό γίνεται σε όλους τους τομείς της παραγωγής, αναγκαστικά το Master οδηγεί την παναμερικανική "παραγωγή" επιστημόνων πάνω σ' αυτά. Αυτό είναι το επίτευγμα των Αγγλοσαξόνων. Με το χρήμα τους μετέτρεψαν τις μεταπτυχιακές σπουδές σε εκπαιδευτικό "αντικείμενο", το οποίο αφορά αποκλειστικά τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Με τον τρόπο αυτόν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν μπήκαν "δίπλα" στα δημόσια, αλλά "δίπλα και πάνω" από αυτά.

Ενώ οι μεταπτυχιακές σπουδές ήταν πάντα ένα πολυτελές ορφανό "κόκαλο", που το διεκδικούσαν με πάθος όλα τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, στις ΗΠΑ έγινε με "στημένο" τρόπο αποκλειστικό αντικείμενο πολύ συγκεκριμένων πανεπιστήμιων. Πήραν για λογαριασμό τους το "ανώτατο" των σπουδών και άφησαν τους άλλους στο επίπεδο του "ανώτερου". Αυτό είναι βέβαια και μια ειρωνεία. Αυτοί οι οποίοι πρεσβεύουν και θησαυρίζουν, διδάσκοντας τον ελεύθερο ανταγωνισμό, "έστησαν" την κατάσταση που τους δίνει το πλεονέκτημα. Με μέσον είναι οι καλύτεροι. Με χρήματα εξασφαλίζουν την "πρωτοπορία" τους.

Ενώ δηλαδή όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου πρώτα ανταγωνίζονται μεταξύ τους στην "επιστημοσύνη", η οποία στη συνέχεια θα φέρει τα κονδύλια της έρευνας, στις ΗΠΑ συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια πρώτα εξασφαλίζουν κονδύλια και μετά αναζητούν τομείς της επιστημοσύνης για να τους χρηματοδοτήσουν. Σε όλον τον κόσμο τα "λαμπερά" μυαλά αναζητούν τα πανεπιστήμια με τις ιδιομορφίες που "ταιριάζουν" στις φιλοδοξίες τους, ενώ τα ιδιωτικά πανεπιστήμια των ΗΠΑ αναζητούν "λαμπερά" μυαλά για να δημιουργήσουν ιδιομορφίες.

Τον ίδιο στόχο εξυπηρετούν και όλα τα δευτερεύοντα χαρακτηριστικά του συστήματος εκπαίδευσης των ΗΠΑ. Στοιχεία, όπως είναι για παράδειγμα η διάρκεια σπουδών στο επίπεδο του πανεπιστημιακού τίτλου. Ενώ για παράδειγμα σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο η διάρκεια σπουδών είναι περίπου τυποποιημένη, οι ΗΠΑ δεν παρακολουθούν αυτήν την τυποποίηση. Γιατί; Γιατί αυτό επιτρέπει στους Αγγλοσάξονες να ελέγχουν τα πάντα. Γιατί με τον τρόπο αυτόν φέρνουν το "παιχνίδι" της ανώτατης εκπαίδευσης πάνω στα ιδιωτικά τους ιδρύματα. Ταυτόχρονα κάνουν οικονομία χρόνου και χρήματος. Από τη στιγμή που μπορούν και "ψαρεύουν" από τα υπόλοιπα πανεπιστήμια τους μελλοντικούς μεταπτυχιακούς φοιτητές, δεν έχουν λόγο να τους καθυστερούν στο βασικό επίπεδο της επιστημονικής εκπαίδευσης.

Το Bachelor είναι ένας απλός "προθάλαμος" για μια συγκεκριμένη πορεία. Δεν είναι πτυχίο επιστήμονα, ο οποίος θα έχει μπροστά του ανοικτό "ορίζοντα". Είναι επιστημονικό "διαβατήριο", για να γίνει επιστήμονας εκεί όπου υπάρχει ανοικτός "ορίζοντας" και αυτό γίνεται με το Master στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Γι' αυτόν τον λόγο δεν υπάρχει "ισοδυναμία" μεταξύ των πτυχίων των εθνικών κρατών και των ΗΠΑ. Τους πτυχιούχους τους βαστάνε ομήρους των Master και άρα των Αγγλοσαξόνων. Το Bachelor δεν φτάνει και το Master περισσεύει.

Άρα, το Master είναι απαραίτητο κι επομένως τον έλεγχο τον έχει αυτός ο οποίος δίνει τα καλύτερα Master. Αυτό δίνει στον Αμερικανό των ιδιωτικών πανεπιστημίων την υπεροχή του έναντι των υπολοίπων Αμερικανών, όπου κι αν αυτοί σπουδάζουν. Αυτό δίνει στον Αμερικανό των ιδιωτικών πανεπιστημίων την υπεροχή του έναντι των Ευρωπαίων συναδέρφων του. Το αμερικανικό σύστημα της ιδιωτικής ανώτατης εκπαίδευσης σου κάνει "οικονομία" στο Bachelor και με λίγο χρόνο παραπάνω σε βγάζει στην αγορά εργασίας με μεταπτυχιακό.

Συνθήκες αγοράς δηλαδή. Πληρώνεις κάτι παραπάνω από ένα και παίρνεις δύο. Το ένα δεν "φτάνει" και το δεύτερο δίνει υπεροχή. Εκεί έχασαν το παιχνίδι τα δημόσια πανεπιστήμια των ΗΠΑ. Αυτό είναι το αίτιο της καταστροφής τους. Δεν ελέγχουν το δεύτερο, το οποίο είναι το ανώτατο, γιατί συνδέει την επιστήμη με την παραγωγή. Χάρισαν στους Αγγλοσάξονες το δεύτερο της προσφοράς. Τι έπρεπε να κάνουν; Δεν έπρεπε να δεχθούν τη λογική της "έκπτωσης" και της "προσφοράς". Τι σημαίνει αυτό; Δεν έπρεπε να δεχθούν τη λογική του Bachelor. Έπρεπε να ευθυγραμμιστούν απόλυτα με τα ευρωπαϊκά συστήματα εκπαίδευσης.

Γιατί; Για να μην μπορούν να τους "καπελώνουν" τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Για να τα καθηλώσουν "δίπλα" τους και όχι να τα βάλουν από "πάνω" τους. Για να μην κάνουν το προαιρετικό της Ευρώπης απαραίτητο των ΗΠΑ. Για να κάνουν το Master κάτι που να μην αφορά τη μεγάλη μάζα των φοιτητών. Για μην γίνουν τα ίδια "προθάλαμοι" των βιομηχανιών του Master. Αν το αμερικανικό πτυχίο του μηχανικού, για παράδειγμα, απαιτούσε πέντε χρόνια σπουδών, αυτό θα περιόριζε αυτόματα την ανάγκη για Master. Θα περιόριζε τους ανθρώπους, οι οποίοι θα είχαν τη δυνατότητα να προσθέσουν χρόνο εκπαίδευσης σε ήδη αρκετό χρόνο που δαπανήθηκε. Ό,τι ακριβώς γίνεται στην Ευρώπη, όπου τα πανεπιστήμια ανταγωνίζονται μεταξύ τους επί ίσοις όροις. Στην Ευρώπη, όπου οι μεταπτυχιακές σπουδές αφορούν κάποιους λίγους και όχι τους πάντες.

Αυτό όμως θα απειλούσε ευθέως τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, που ζουν από αυτόν τον επιπλέον χρόνο του Master. Μια τέτοια συμπεριφορά των δημοσίων πανεπιστημίων θα στερούσε πελάτες από το Χάρβαρντ. Θα του στερούσε έσοδα. Θα του στερούσε ανθρώπινο δυναμικό, για να "τρέξει" προγράμματα. Θα του στερούσε εκβιασμούς. Ταυτόχρονα τα παραπάνω χρόνια εκπαίδευσης στο δημόσιο πανεπιστήμιο θα άλλαζαν και τη δική τους εκπαιδευτική διαδικασία. Θα άλλαζαν τα προγράμματα σπουδών τους. Θα είχαν το ανθρώπινο δυναμικό στον χρόνο που απαιτείται, για να εξειδικευτούν σε κάποιους τομείς τα πανεπιστήμια. Να εξειδικευτούν και να βγουν στην αγορά ν' αναζητήσουν κονδύλια για περαιτέρω έρευνα. Δεν θα άφηναν αυτό το προνόμιο στα "Χάρβαρντ". Δεν θα άφηναν στο Χάρβαρντ το αποκλειστικό προνόμιο να είναι ο "συνομιλητής" του κεφαλαίου.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Γιατί λέμε ότι μόνον θεωρητικά το αμερικανικό εκπαιδευτικό σύστημα έχει τρεις βαθμίδες; Έκαναν "εκπτώσεις" στην τρίτη βαθμίδα για να εντάξουν στο ίδιο σύστημα την προαιρετική τέταρτη. Για να την κάνουν "ημιυποχρεωτική" και να δώσουν το απόλυτο πλεονέκτημα στα ιδιωτικά αγγλοσαξονικά πανεπιστήμια σε σχέση με τα αμερικανικά. Για να δώσουν το απόλυτο πλεονέκτημα στα αμερικανικά πανεπιστήμια σε σχέση με τα υπόλοιπα όλου του κόσμου.

Ελέγχοντας ένα θηριώδες ιδιωτικό κεφάλαιο, έκαναν τη διαφορά. Η βαθμίδα, η οποία σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο είναι "ανένταχτη", εντάχτηκε στο αμερικανικό σύστημα εκπαίδευσης. Η βαθμίδα, που από τη φύση της δεν είναι εκπαιδευτική, αλλά επιστημονική. Ο μεταπτυχιακός δεν είναι εκπαιδευόμενος φοιτητής. Είναι επαγγελματίας ερευνητής, έστω και σε πρώιμο στάδιο. Μπορεί να εκπαιδεύει άλλους φοιτητές, αλλά σίγουρα δεν εκπαιδεύεται ως φοιτητής. Αυτό είναι το όλο θέμα. Η βαθμίδα, που συνδέει την εκπαίδευση με το κεφάλαιο και άρα με το βόλεμα, έγινε εργαλείο στα χέρια τους.

Αυτό το έκαναν, για να μπορούν να ελέγχουν τα πάντα. Μόνοι τους αποφασίζουν ποιοι θα γίνουν επιστήμονες και ποιοι όχι. Μόνοι τους αποφασίζουν ποιοι θα προοδεύσουν και ποιοι όχι. Οι δικές τους εταιρείες χρηματοδοτούν ερευνητικά προγράμματα και οι δικές τους εταιρείες προσλαμβάνουν υπαλλήλους. Οι δικές τους εταιρείες προσλαμβάνουν τους μεταπτυχιακούς, για να "μετακινηθούν" ομαλά από την εκπαίδευση στην παραγωγή. Όλοι υποταγμένοι στα δικά τους συμφέροντα.

Μόνον μέσα από ένα τέτοιο ιδιόμορφο ιδιωτικό σύστημα εκπαίδευσης μπορούν να εξυπηρετήσουν τα πολυεπίπεδα συμφέροντά τους. Τα ιδιαίτερα εθνικά τους συμφέροντα ως Αγγλοσάξονες και τα γενικά εθνικά τους συμφέροντα ως Αμερικανοί. Ήταν υποχρεωμένοι να τα κάνουν ιδιωτικά αυτά τα κορυφαία ιδρύματα του εκπαιδευτικού τους συστήματος, εφόσον θα έπρεπε να τα χρησιμοποιήσουν για την εφαρμογή πολιτικών κοινωνικών αποκλεισμών. Πολιτικών τύπου "απάρτχαιντ" για όλους τους εχθρούς των Αγγλοσαξόνων, απ' όπου κι αν αυτοί προέρχονται. Foreign or Domestic, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το αγγλοσαξονικής εμπνεύσεως σύνταγμά τους.

Αντιλαμβανόμαστε ότι δεν μπορούσαν να τα κάνουν δημόσια αυτά τα ιδρύματα της "ελίτ", γιατί θα έχαναν τον έλεγχό τους από τους υπόλοιπους Αμερικανούς. Τους μαύρους, τους Λατίνους και τους μετανάστες, οι οποίοι μπορεί σε μια τέτοια περίπτωση να εξέφραζαν απαιτήσεις "παράλογες" για τους Αγγλοσάξονες. Αν αυτά τα πανεπιστήμια ήταν δημόσια, πολλοί από τους σημερινούς επιφανείς Αγγλοσάξονες της αμερικανικής κοινωνίας θα είχαν πρόβλημα. Πολλοί από αυτούς δεν θα κατάφερναν όχι να αποφοιτήσουν από τέτοια ανώτατα ιδρύματα, αλλά δεν θα κατάφερναν ούτε απ' έξω να περάσουν. Γι' αυτόν τον λόγο τα κορυφαία ιδρύματά τους είναι ιδιωτικά και βρίσκονται στις βορειοανατολικές ΗΠΑ, όπου βρίσκεται η μεγάλη πληθυσμιακή συγκέντρωση των Αγγλοσαξόνων.

Μέσω των ιδιωτικών αυτών "φίλτρων" καταφέρνουν οι Αγγλοσάξονες και τα ισχυρότερα παιδιά της αμερικανικής κοινωνίας τα κάνουν "φίλους", πριν τα βρουν μπροστά τους ως "εχθρούς". Μέσω αυτών των "φίλτρων" μετατρέπεται σε ιδιοκτησία τους το σύνολο των όσων θα παράγουν όλοι αυτοί στο επίπεδο της τεχνογνωσίας. Το επίσης σημαντικό είναι ότι, μέσω των ίδιων "φίλτρων", ελέγχουν τη στελέχωση του αμερικανικού συστήματος στο ανώτατο επίπεδο.

Γι' αυτόν τον λόγο επενδύουν τόσο πολύ στις κοινωνικές και οικονομικές ψευδοεπιστήμες. Στις επιστήμες του περίπου, όπου δεν υπάρχει ευθύνη του επιστήμονα. Στις επιστήμες, όπου δεν υπάρχει ευθύνη του ιδρύματος που αποδίδει επιστημονικούς τίτλους. Γι' αυτόν τον λόγο τα κορυφαία πανεπιστήμιά τους δεν είναι εξειδικευμένα, όπως συμβαίνει στην Ευρώπη. Κοντά στους πραγματικά κορυφαίους επιστήμονες του κόσμου σπρώχνουν και "σαβούρα".

Από το ίδιο Yale αποφοιτά ο μελλοντικός νομπελίστας, αλλά και ο Μπους. Ο έξυπνος "γυαλίζει" τον βλάκα και όλοι βολεύονται. Ο εκπληκτικός μηχανικός "γυαλίζει" τον "ειδικό" με το μεταπτυχιακό στις αφρικανικές σπουδές. Ο εκπληκτικός γιατρός "γυαλίζει" τον "ειδικό" με το μεταπτυχιακό στα ήθη και τα έθιμα των Ινδιάνων. Αυτό μόνον στις ΗΠΑ γίνεται. Μόνον εκεί ανακατεύονται οι κορυφαίοι με τους τελευταίους. Αυτοί που ματώνουν μ' αυτούς που κάνουν την πλάκα τους. Τα θηρία μ' αυτούς που κάνουν ακριβές διακοπές στη Βοστόνη.

Στην Ευρώπη οι "αποστάσεις" πάντα διατηρούνται. Αυτές οι αποστάσεις θεωρούνται θεμέλιο των εκπαιδευτικών της συστημάτων. Επειδή τα κράτη της είναι εθνικά ομοιογενή, αποτελεί θεμέλιο γι' αυτά να ξεχωρίζουν τους καλύτερους από τους υπόλοιπους. Ποτέ ο Γάλλος απόφοιτος του Ecole Polytechnic δεν θα "ανακατευτεί" με τον Γάλλο εκείνο, που απλά ξοδεύει χρήματα, "μελετώντας" τα ήθη και τα έθιμα των Μάγιας. Δικαίωμα του δεύτερου είναι να κάνει την πλάκα του για να ζήσει τη φοιτητική "ζωή", αλλά ποτέ δεν θα παρελάσει στα Ιλίσια Πεδία ως συμμαθητής των θηρίων της επιστήμης. Ποτέ δεν θα συμμετάσχει σε κοινές τελετές αποφοίτησης. Ποτέ δεν θα αφεθεί να "κλέψει" έστω και λίγο από τη λάμψη των ελπίδων της Γαλλίας.

Αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό γίνεται στις ΗΠΑ εκ του πονηρού. Είναι θέμα πολιτικής. Μετατρέπουν σε "επιστήμη" το οτιδήποτε, για να μπορούν να παρουσιάζουν σαν "επιστήμονες" τους οποιουσδήποτε και άρα και τα παιδιά τους. Δεν το κάνουν ούτε προς χάρη της επιστήμης ούτε από καμιά ιδιαίτερη αγωνία για την ανάπτυξη της πανανθρώπινης γνώσης. Δεν έχουν μεγαλύτερες αγωνίες από τους Γάλλους ή τους Γερμανούς. Αυτό το κάνουν για να ελέγχουν τη στελέχωση του μηχανισμού τους. Φροντίζουν αυτή η στελέχωση να μην "απομακρύνεται" κατά πρώτο λόγο από τα αγγλοσαξονικά συμφέροντα και κατά δεύτερο από τα αμερικανικά συμφέροντα.

Οι μελλοντικοί Πρόεδροι και ανώτατοι αξιωματούχοι του αμερικανικού κράτους θα πρέπει να έχουν ελεγχθεί για τα αγγλοσαξονικά τους "πιστεύω", πολύ πριν αναλάβουν το όποιο αμερικανικό πόστο τους. Θα πρέπει να "ευγνωμονούν" τους Αγγλοσάξονες, πολύ πριν αναλάβουν την όποια εξουσία μπορεί να τους απειλήσει.

Με αυτόν τον τρόπο διασφαλίζονται απόλυτα τα αγγλοσαξονικά συμφέροντα εντός των πολυεθνικών ΗΠΑ. Η ιδιωτική φύση των ιδρυμάτων αυτών επιτρέπει στους Αγγλοσάξονες να ελέγχουν ποιος "μπαίνει" σ' αυτά και προπάντων ποιος "βγαίνει" από αυτά. Έτσι εξασφαλίζουν τη συμμαχία των ισχυρών μελών των εθνικών κοινοτήτων της αμερικανικής κοινωνίας με τη λογική του "γενιτσαρισμού" και ταυτόχρονα προωθούν τη "σαβούρα" αγγλοσαξονικής προελεύσεως. Τα δικά τους παιδιά, που είναι "καταδικασμένα" να επιτύχουν στην ιδιοκτησία των γονιών τους. Αυτήν τη "σαβούρα" τη "γυαλίζουν" και την "πουλάνε" στον κόσμο με τα "πιστοποιητικά" των φημισμένων ιδρυμάτων. Μόνον μέσα από ένα τέτοιο μάρκετινγκ ηλίθιοι τύπου Μπους θα μπορούσαν να αναρριχηθούν σε τόσο υψηλές θέσεις του αμερικανικού συστήματος.

Αυτά τα συμφέροντα υπηρετούν τα ιδιωτικά αμερικανικά πανεπιστήμια. Τεράστια συμφέροντα, που εξυπηρετούν ταυτόχρονα τόσο τους κυρίαρχους των ΗΠΑ όσο και την κυριαρχία των ΗΠΑ στον κόσμο. Ό,τι κάνουν για λόγους εσωτερικής πολιτικής, το ίδιο κάνουν και για λόγους εξωτερικής πολιτικής. Όπως "γυαλίζουν" την αγγλοσαξονική "σαβούρα" και την επιβάλουν στην αμερικανική κοινωνία, έτσι κάνουν παγκοσμίως.

Παίρνουν την ελληνική "σαβούρα" και αφού τη "γυαλίσουν" επί πληρωμή την στέλνουν πίσω στην πατρίδα της, για να "προοδεύσει" με τις ευλογίες της τοπικής πρεσβείας. Αφού την "εξειδικεύσουν" στην αναπαραγωγή των ψύλλων, την στέλνουν στην Ελλάδα, να διοικήσει. Οι Αγγλοσάξονες των ΗΠΑ με τον τρόπο αυτόν εξασφαλίζουν "Αγγλοσάξονες" σε όλες τις χώρες. "Αγγλοσάξονες", που τους ευγνωμονούν, γιατί γνωρίζουν ότι τα παιδιά τους, ακόμα κι αν ανήκουν στην κατηγορία της "σαβούρας", θα αποκατασταθούν. Θα βρουν ένα αντικείμενο εξειδίκευσης, για να μπουν στην αγορά εργασίας με μεταπτυχιακό.

Όμως, αυτό ως πρακτική είναι πανάκριβη. Τόνους χρημάτων απαίτησαν τα ιδιωτικά τους "γυαλιστήρια" για την ίδρυση και την επιτυχή λειτουργία τους. Τεράστια κληροδοτήματα αφανών Αγγλοσαξόνων ιδιωτών. Τεράστια κονδύλια τεράστιων αγγλοσαξονικής ιδιοκτησίας επιχειρήσεων. Δεν γινόταν αλλιώς να επιβιώσουν. Σε διαφορετική περίπτωση δεν θα μπορούσαν ν' ανταγωνιστούν ούτε τα δημόσια πανεπιστήμια των ΗΠΑ ούτε αυτά των εθνικών τους αντιπάλων τύπου Γαλλίας και Γερμανίας. Αν οι Αγγλοσάξονες χάσουν την κυριαρχία τους μέσα στην αμερικανική κοινωνία, αυτά τα πανεπιστήμια θα κλείσουν την επόμενη ημέρα.

Αντιλαμβανόμαστε ότι το Χάρβαρντ, στο οποίο αναφερόμαστε, παρ' όλο το ιδιωτικό του πρόσωπο, δεν είναι ιδιωτική επιχείρηση. Είναι ιδιωτικό, γιατί απλά δεν αφορά τους Αμερικανούς στο σύνολό τους. Είναι επιχείρηση, γιατί απλά εξυπηρετεί συμφέροντα. Είναι όμως επιχείρηση της ιδιόμορφης αμερικανικής κοινωνίας. Είναι επιχείρηση της αμερικανικής οικονομίας. Είναι "εργαλείο" της εθνικής τους πολιτικής. Η ισχύς του οφείλεται στην κυριαρχία των Αγγλοσαξόνων στις ΗΠΑ και των ΗΠΑ στον κόσμο. Για τη δημιουργία του κατέθεσαν τον "οβολό" τους άπειροι ιδιώτες δωρητές. Τα πολυδιάστατα ερευνητικά του προγράμματα δεν γίνονται προς "χάριν" της επιστήμης. Είναι "παραγγελίες" της κτηνώδους αμερικανικής παραγωγικής "μηχανής". Αυτά όλα τα "εθνικά" χρήματα έκαναν διάσημα τα διάφορα "Χάρβαρντ". Αυτά τα χρήματα προσελκύουν τους διάσημους καθηγητές και βέβαια τους πραγματικά ευφυείς φοιτητές.

 

 

Πόσο "ιδιωτικά" θα είναι τα ελληνικά ιδιωτικά Πανεπιστήμια;

 

Οι φερόμενοι ως μελλοντικοί ιδρυτές των ελληνικών ιδιωτικών πανεπιστημίων τι απ' όλα αυτά που περιγράψαμε —και αφορούν τα αμερικανικά ιδιωτικά πανεπιστήμια— διαθέτουν; Έχουν τα κεφάλαια, τα οποία το Χάρβαρντ εξασφάλισε μέσω άπειρων δωρεών σε ένα μεγάλο βάθος χρόνου; Έχουν από πίσω τους τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, που να μπορούν να χρηματοδοτούν τα αναγκαία τεράστια ερευνητικά προγράμματα; Έχουν τα χρήματα να καλύψουν τον χρόνο της "υπομονής", μέχρι να γίνουν διάσημα από την "παραγωγή" τους. Όχι βέβαια. Δεν έχουν τίποτε.

Άρα τι συμβαίνει; Γιατί το κάνουν; Το κάνουν, γιατί πιστεύουν ότι ο ελληνικός λαός είναι "κορόιδο". Το κάνουν, γιατί νομίζουν ότι στη "Μπανανία" μπορείς ν' αρπάζεις ό,τι θέλεις. Τι προσπαθούν να κάνουν; Προσπαθούν να "φάνε" τα μεγάλα κρατικά Πανεπιστήμια, για να εκμεταλλευτούν τις έτσι κι αλλιώς τεράστιες επενδύσεις του ελληνικού κράτους στην παιδεία. Δεν προσπαθούν να δημιουργήσουν ιδιωτική παιδεία, αλλά προσπαθούν να ιδιωτικοποιήσουν τα "φιλέτα" της κρατικής. Σε μια Ελλάδα, που έχει γεμίσει κρατικά δήθεν πανεπιστήμια αγγλοσαξονικού τύπου, πηγαίνουν να "φάνε" τα ιστορικά της ιδρύματα. Τα "φιλέτα" της επιστήμης. Αυτά που έτσι κι αλλιώς είναι επιθυμητά από τους μαθητές όλης της χώρας. Αυτά που έχουν ήδη εξασφαλίσει το πανάκριβο παγκόσμιο κύρος.

Θα εκμεταλλευτούν δηλαδή τον κακό σχεδιασμό που ακολουθήθηκε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, για να λεηλατήσουν την ανώτατη παιδεία της. Τον σχεδιασμό, που ήθελε να στήνονται στην επαρχία "παράγκες" με τον τίτλο της ανώτατης σχολής. Σταδιακά δηλαδή θ' αφήσουν τις υπόλοιπες ομοειδείς πανεπιστημιακές σχολές να υπολειτουργούν και θα φάνε το Μετσόβιο Πολυτεχνείο και ίσως και την Ιατρική Σχολή Αθηνών. Την αναγνώριση, την οποία έτσι κι αλλιώς έχουν αυτά τα πραγματικά ανώτατα ιδρύματα, σκοπεύουν να την κάνουν κερδοφόρα για τις τσέπες τους.

Πώς σκοπεύουν να το κάνουν αυτό; με την ίδια μέθοδο που έφαγαν τις ΔΕΚΟ. Θα κάνουν για ένα διάστημα τους εναλλακτικούς παρόχους ανώτατης εκπαίδευσης με το ελάχιστο δυνατό κόστος. Θα δημιουργήσουν μέσω της διαφήμισης ένα θετικό κλίμα για τις σχολές τους και αρνητικές συνθήκες για τα ανώτατα κρατικά ιδρύματα και μετά θα μας πούνε ότι για το "καλό" μας κάποια από αυτά μπορούν να τα σώσουν. Πώς θα το κάνουν αυτό; Με τη λεηλασία τους. Με τη λεηλασία τους στο ακριβό επίπεδο, που είναι αυτό του έμψυχου δυναμικού, των υλικοτεχνικών υποδομών και των ερευνητικών τους προγραμμάτων.

Όπως ακριβώς "έφαγαν" τον ΟΤΕ. Από πού ξεκίνησε το "φάγωμά" του; Από το έμψυχο δυναμικό του. Όλοι οι εξειδικευμένοι υπάλληλοι των διάφορων Telepassport και Vivodi, που μας παρέχουν υπηρεσίες, είναι πρώην υπάλληλοι του ΟΤΕ. Χωρίς τις υποδομές του ΟΤΕ και όλους αυτούς τους πρώην υπαλλήλους του, δεν θα μπορούσαν όλες αυτές οι "παράγκες" των τηλεπικοινωνιών να προσφέρουν τίποτε στον καταναλωτή και άρα δεν θα μπορούσαν να βγουν στην αγορά των τηλεπικοινωνιών. Δεν θα μπορούσαν να "ροκανίζουν" τα κέρδη του και στη συνέχεια να "φάνε" τον ίδιο τον ΟΤΕ.

Το ίδιο θέλουν να κάνουν και στον τομέα της εκπαίδευσης. Οι ίδιοι άνθρωποι είναι και τις ίδιες μεθόδους ακολουθούν. Όπως "έφαγαν" τζάμπα τον ΟΤΕ με τις δικές του υποδομές και τους δικούς του υπαλλήλους, έτσι θέλουν να κάνουν και με τα φημισμένα μεγαθήρια της ελληνικής ανώτατης εκπαίδευσης. Με καθηγητές των μεγάλων ελληνικών πανεπιστημίων όλοι αυτοί θα προσπαθήσουν ν' ανοίξουν τα δικά τους πανεπιστήμια. Θα δώσουν στους καθηγητές λίγα χρήματα παραπάνω και θα τους προσλάβουν. Θα τους προσλάβουν με την προοπτική να τους αποκαταστήσουν και πάλι στα ιδιωτικοποιημένα πρώην δημόσια πανεπιστήμια. Θα "συνεργάζονται" με αυτά τα πανεπιστήμια, για να τους αποσπάσουν φοιτητές, μέχρι να τα "φάνε" τζάμπα.

Γι' αυτό όλοι αυτοί κόπτονται ν' "ανοίξει" η αγορά της ανώτατης εκπαίδευσης. Γι' αυτό όλοι δηλώνουν "μη κερδοσκόποι". Για τον ίδιο λόγο που ήθελαν ν' ανοίξει η αγορά των τηλεπικοινωνιών ή της ενέργειας. Για να βάλουν στο χέρι τους κρατικούς γίγαντες. Όλο το "παιχνίδι" δηλαδή σήμερα γίνεται μεταξύ κάποιων διεφθαρμένων καθηγητών της ανώτατης εκπαίδευσης και των "διαπλεκομένων". Κάποιοι διεφθαρμένοι καθηγητές είναι βέβαιον ότι έχουν έρθει σε κρυφή συνεννόηση με τους "διαπλεκόμενους" με στόχο να γίνουν συνέταιροί τους. Είναι βέβαιο ότι αυτοί τους κατευθύνουν. Θα τους στηρίξουν στην αρχή με το επιστημονικό τους κύρος, μέχρι να "φάνε" τα ανώτατα ιδρύματα που έχουν στοχοποιήσει. Μετά θα γίνουν συνιδιοκτήτες του κεφαλαίου, στο οποίο σήμερα εργάζονται. Αυτοί, που απέκτησαν γνώση και εξειδίκευση με κρατικά χρήματα και σε κρατικές υποδομές, θα υπηρετήσουν ιδιωτικά συμφέροντα και βέβαια και την "τσέπη" τους.

Το ακριβό δηλαδή που είναι για τα πανεπιστήμια —και αυτό είναι το εκπαιδευτικό προσωπικό, οι υλικοτεχνικές υποδομές και τα εκπαιδευτικά προγράμματα— τα δήθεν ιδιωτικά πανεπιστήμια φιλοδοξούν να τα πάρουν τζάμπα. Πρώην καθηγητές των κρατικών πανεπιστημίων και "συνεργασίες" σε τρέχοντα εκπαιδευτικά και ερευνητικά προγράμματα των δημοσίων πανεπιστημίων. Αυτοί στην πραγματικότητα θα βάλουν μόνον κάποιο κτίριο με καινούργιες μοκέτες και κάποιους υπολογιστές. Αυτά τα οποία ξεχωρίζουν το Πανεπιστήμιο από μια "παράγκα" —και είναι τα ακριβά— θα τα πάρουν από το κράτος. Μετά θα κάνουν τους έξυπνους που γνωρίζουν να διαχειρίζονται τα πάντα. Ό,τι έκαναν με τον ΟΤΕ και ό,τι θέλουν να κάνουν με τη ΔΕΗ.

Έχοντας εξασφαλίσει τζάμπα αυτό το πανάκριβο έμψυχο δυναμικό και μια "ψευδοσυμμετοχή" σε εκπαιδευτικά και ερευνητικά προγράμματα, θα στραφούν εναντίον των κρατικών πανεπιστημίων. Εναντίον όλων των πανεπιστημίων εκτός αυτών με τα οποία συνεργάζονται οι ίδιοι. Εκτός αυτών που έχουν αποφασίσει να "φάνε". Όλα τα υπόλοιπα θα τα υποβαθμίσουν μέχρις εσχάτων. Θα τα δυσφημήσουν με τα ΜΜΕ τα οποία ελέγχουν. Γιατί; Για να περάσουν στη δεύτερη φάση του σχεδίου. Να "φάνε" τα σημερινά κρατικά ιδρύματα με τη μεγάλη φήμη. Να "φάνε" τα φιλέτα της εκπαίδευσης.

Τα φημισμένα κρατικά ιδρύματα με τα οποία προηγουμένως θα έχουν "συνεργαστεί" και άρα θα τα έχουν αλώσει εκ των έσω. Πώς θα γίνει αυτή η "μετακίνηση"; Με τον γνωστό "φιλάνθρωπο" και πατριωτικό τρόπο που μονίμως τους χαρακτηρίζει. Με τον γνωστό ελληνικό ιδιωτικό τρόπο, που "λαθροβιεί" εντός του δημοσίου. Με τον τρόπο του άλλου γνωστού ιδιωτικού —με δημόσια χρήματα— ιδρύματος Κολεγίου Αθηνών. Έχοντας όλοι αυτοί από τον νόμο το χαρακτηριστικό του "μη κερδοσκοπικού" ιδρύματος, είναι εύκολο να επιχειρήσουν να μας "σώσουν".

Το μη κερδοσκοπικό ίδρυμα του Κόκκαλη θα προσπαθήσει για παράδειγμα να "φάει" το Μετσόβιο. Το "καλό" Μετσόβιο, που "συνεργάστηκε" με το "καλό" Κοκκάλειο Πολυτεχνείο. Να το "σώσει" από την παρακμή. Να το σώσει από την καταστροφή, η οποία θα απειλεί όλα τα υπόλοιπα Πολυτεχνεία. Ο "μη κερδοσκόπος" ιδιώτης για λόγους πατριωτικούς θα επιχειρήσει ν' "αναβαθμίσει" το μεγάλο και ιστορικό αυτό ίδρυμα. Το ίδρυμα με την τεράστια περιουσία και τις πανάκριβες υποδομές. Το "μη κερδοσκοπικό" ίδρυμα μιας "παράγκας", που θα λειτουργεί σε κάποιο υπόστεγο της Intracom, θα "σώσει" τον γίγαντα με την παγκόσμια φήμη και τους δεκάδες χιλιάδες επιστήμονες που διέπρεψαν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Πλανήτη.

 

 

Τι πρέπει να γίνει;

Υπάρχει λύση για να σωθεί ο δημόσιος χαρακτήρας

του αγαθού της ανώτατης εκπαίδευσης;

Αυτό το οποίο εξαρχής πρέπει να γίνει είναι να εξαλειφθεί από τον νέο νόμο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια ο χαρακτηρισμός "μη κερδοσκοπικά" ιδρύματα. Ιδιώτες και κερδοσκοπία είναι έννοιες ταυτισμένες από τη φύση τους. Δεν είναι κακό. Απλά, αυτό είναι κάτι το οποίο συμβαίνει. Ιδιωτική μη κερδοσκοπική επιχείρηση δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει για τους ίδιους λόγους που δεν υπάρχει παρθένος πόρνη. Τώρα, το αν κάποιος από ένα ίδρυμα περιμένει να βγάλει κέρδος σε χρήμα ή σε πολιτική ισχύ, αυτό δεν σημαίνει τίποτε. Κέρδος πηγαίνει να βγάλει και είναι κερδοσκόπος. Να πολλαπλασιάσει τη δύναμή του ή το χρήμα του έχει ως στόχο και αυτό είναι κερδοσκοπία.

Άρα το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει η πολιτεία είναι να εντάξει όλα αυτά τα υπό ίδρυση "μη κερδοσκοπικά ιδρύματα" στο δυναμικό των ιδιωτικών επιχειρήσεων. Γιατί; Για να τους βάλει εξ’ αρχής απέναντι από τα κρατικά πανεπιστήμια ως ανταγωνιστές και όχι δίπλα σαν "συνοδοιπόρους". Για να τους κόψει από την αρχή την οποιαδήποτε όρεξη για κρατικές επιχορηγήσεις. Να τους κόψει από την αρχή την οποιαδήποτε όρεξη για συνεργασίες και αλληλοβοήθειες, οι οποίες είναι πάντα εις βάρος του ισχυρού και στη συγκεκριμένη περίπτωση εις βάρος των κρατικών πανεπιστημίων. Να μην αφήσει τα "παράσιτα" να εγκατασταθούν στους λαιμούς των "θηρίων".

Δεν πρέπει να "συμπορεύονται" τα κρατικά ιδρύματα με τα ιδιωτικά ιδρύματα των "πατριωτών" και να θέτουν δήθεν κοινούς εθνικούς στόχους. Δεν πρέπει να τα εντάξει στον μηχανισμό των πανελληνίων εξετάσεων. Δεν πρέπει να έχει "συμμετοχή" στην αναγνώριση των τίτλων των σπουδών τους. Ό,τι προβλέπεται από το ΔΙΚΑΤΣΑ για τα ιδιωτικά ιδρύματα του εξωτερικού. Ό,τι προβλέπεται ως προδιαγραφές για την αναγνώρισή τους από τους διεθνείς νόμους. Τα ιδρύματα θα δίνουν κάθε χρόνο "εξετάσεις" στο ΔΙΚΑΤΣΑ και όχι οι απόφοιτοί τους. Οι απόφοιτοι απλά θα έχουν την "τύχη" του ιδρύματος στο οποίο φοιτούν. Όπως ακριβώς συμβαίνει στις ΗΠΑ.

Από την αρχή δηλαδή το κράτος θα πρέπει ν' αντιμετωπίσει αυτά τα ιδρύματα ως ιδιωτικές επιχειρήσεις και να τις εντάξει στις ανάλογες διατάξεις. Όποιος θα πηγαίνει σ' αυτές τις επιχειρήσεις, θα είναι πελάτης τους. Δεν θα είναι ούτε "επιτυχών" των πανελληνίων εξετάσεων ούτε "σπουδάζουσα νεολαία", που πρέπει να βοηθηθεί από την πολιτεία. Όλοι αυτοί θα είναι πελάτες συγκεκριμένων επιχειρήσεων και θα έχουν να κάνουν μόνο μ' αυτόν που τους παρέχει υπηρεσίες. Είναι πελάτες που επενδύουν, για να εισπράξουν κέρδος. Θα προστατεύονται από τους νόμους περί εμπορίου και δεν θα μπαίνουν στην κοινωνική πολιτική του κράτους.

Κατάλαβε ο αναγνώστης γιατί όλοι αυτοί οι γνωστοί κερδοσκόποι τώρα κάνουν τα κορόιδα; Γιατί κάνουν τους ευαίσθητους "μη κερδοσκόπους"; Για να μην αναπτύξει το κράτος άμυνες απέναντι τους. Για να μην φερθεί με τον τρόπο εκείνο που προστατεύουν τα συμφέροντά του και απειλούν τα δικά τους. Ο όρος "μη κερδοσκοπικά" είναι η παγίδα. Εκεί λειτουργεί το …θα "φάμε θα πιούμε" εις βάρος του κορόιδου, αλλά δεν θα κερδοσκοπούμε. Ο φερόμενος ως ιδιοκτήτης του ιδιωτικού πανεπιστημίου θα έχει πολιτική ισχύ, χωρίς να του κοστίζει φράγκο και οι δήθεν εκπαιδευτικοί "λειτουργοί" του θα παίρνουν μεγάλους μισθούς εξαιτίας του κράτους.

Από την αρχή να χαρακτηριστούν κερδοσκοπικά αυτά τα ιδρύματα, για να μην περιφέρονται στα υπουργεία και να ζητάνε χρήματα. Να μην περιφέρονται στα υπουργεία, ζητώντας συμμετοχή του κράτους στην εσωτερική τους λειτουργία για τη νομιμοποίηση των τίτλων σπουδών που παρέχουν. Δεν έχει καμία δουλειά το κράτος να παρακολουθεί την εσωτερική τους λειτουργία και να "συνυπογράφει" τους τίτλους των σπουδών που παρέχουν στους πελάτες τους. Η δουλειά του κράτους είναι άλλη.

Δουλειά του κράτους είναι να παρακολουθεί τη νομιμοποίηση των τίτλων των ίδιων των πανεπιστημίων με βάση τους διεθνείς νόμους. Τους νόμους, που έχουν ως αντικείμενό τους την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Τα ιδρύματα πρέπει να νομιμοποιήσουν τους "τίτλους" τους και αυτό είναι μια άλλη πιο περίπλοκη και ακριβή διαδικασία από τη νομιμοποίηση του τίτλου του φοιτητή. Τα ιδρύματα κρίνονται και όχι οι φοιτητές τους. Αυτά πρέπει ν' αποκτήσουν ανώτατους "τίτλους" και μετά να μοιράζουν τέτοιους στους φοιτητές-πελάτες τους. Το κράτος, από τη στιγμή που θα επιτρέψει την ιδιωτική ανώτατη εκπαίδευση, να αντιγράψει τους νόμους των ΗΠΑ, που "κατατάσσουν" τις σχολές τους σε επίπεδα.

Αν δεν μπορεί να το κάνει άμεσα, ας αναγκάσει αυτά τα ιδρύματα να συνδεθούν απ’ ευθείας με τον έμπειρο στην αξιολόγηση εκπαιδευτικών ιδρυμάτων μηχανισμό των ΗΠΑ. Να μας είναι επιτέλους και σε κάτι χρήσιμες οι ΗΠΑ. Εκεί θα έχει τη μεγαλύτερη πλάκα. Γιατί; Γιατί οι νόμοι εκεί είναι ιδιαίτερα αυστηροί. Γιατί εκεί οι προδιαγραφές είναι ιδιαίτερα ακριβές. "Χάρες" εκεί δεν γίνονται, γιατί απειλείται η αξιοπιστία του παγκόσμιου εκπαιδευτικού "οικοδομήματος". Υπάρχουν ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα στις ΗΠΑ με τεράστιες υποδομές και ιστορία πάνω από έναν αιώνα, τα οποία δεν μπορούν ν' "ανέβουν" επίπεδο. Υπάρχουν ιστορικά ιδρύματα που "κατέβηκαν" επίπεδο χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Κάθε χρόνο κρίνονται όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα και αυτή είναι η ασφάλεια για την κοινωνία, που πρέπει να δεχθεί την "παραγωγή" τους. Κάθε χρόνο κρίνονται και μπαίνουν σε λίστες. Αυτές οι λίστες φτάνουν στα "ΔΙΚΑΤΣΑ" όλων των χωρών. Αυτή είναι η ασφάλεια των κρατών. Δεν αποτελεί ασφάλεια η "συνυπογραφή" του κράτους στον τίτλο του φοιτητή. Αν λοιπόν τα ελληνικά ιδιωτικά πανεπιστήμια καταφέρνουν να μπουν σ' αυτές τις λίστες, το ελληνικό κράτος δεν έχει φόβο να τα αναγνωρίσει. Μπορούν να μπουν όμως; Αυτό είναι το θέμα. Εμείς λέμε ότι δεν θα το καταφέρουν στον αιώνα τον άπαντα. Ούτε καν στη διαδικασία αξιολόγησης δεν θα καταφέρουν να μπουν.

Το αμέσως επόμενο πράγμα, που πρέπει να κάνει η σημερινή Υπουργός Παιδείας, είναι να βιαστεί να προστατεύσει το κεφάλαιο του ελληνικού λαού. Να προστατεύσει τις "επενδύσεις" του. Να κάνει αυτό το οποίο κάνει η τελευταία επιχείρηση της Δύσης, όταν πρέπει να προστατεύσει τα συμφέροντά της. Όταν προσπαθεί να σιγουρευτεί ότι αυτό το οποίο πλήρωσε η ίδια δεν θα το εκμεταλλευτεί κάποιος άλλος και πολύ περισσότερο ο ανταγωνισμός. Τι είναι εδώ το κεφάλαιο; Το έμψυχο δυναμικό των Πανεπιστημίων. Το εκπαιδευτικό προσωπικό. Αυτοί οι οποίοι εκπαιδεύτηκαν με τα χρήματα του κόσμου και μέχρι να γίνουν μεγάλοι δάσκαλοι εκπαιδεύονταν στου "κασίδη" το κεφάλι.

Τώρα —και πριν ακόμα ιδρυθούν τα ιδιωτικά πανεπιστημιακά ιδρύματα— πρέπει να πάει η Υπουργός και να τους ζητήσει ν' αποκαλύψουν τις προθέσεις τους. Αν έχουν πρόθεση —με το που θ' αλλάξει ο νόμος και θ' "ανοίξει" η αγορά της εκπαίδευσης— να εργαστούν για τους ανταγωνιστές ιδιώτες, να παραιτηθούν από τώρα από τις θέσεις τους. Αν δεν έχουν τέτοια πρόθεση, να δεσμευτούν επίσης από τώρα. Να υπογράψουν σε ένα χαρτί ότι μετά την ίδρυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων δεν θα μπορούν να εργαστούν στους ανταγωνιστές, αν δεν περάσουν πέντε χρόνια από τη στιγμή της παραίτησής τους. Απλά πράγματα. Συμβαίνουν σε όλες τις εταιρίες της ελεύθερης οικονομίας, την οποία όλοι αυτοί θαυμάζουν.

Καμία εταιρεία δεν εκπαιδεύει με δικά της χρήματα και μέσα προσωπικό, το οποίο μετά το πέρας της εκπαίδευσής του θα την εγκαταλείψει για τον ανταγωνισμό. Όταν σε εκπαιδεύουν αυτές οι εταιρείες, ορίζουν ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα υποχρεωτικής προσφοράς, ώστε να υπάρχει "απόσβεση" των εξόδων της εκπαίδευσης και ταυτόχρονα ορίζουν επίσης ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα υποχρεωτικής "αποχής" μετά την παραίτηση, ώστε η γνώση που έδωσαν στο στέλεχός τους να μην είναι "αιχμής" και την εκμεταλλευτούν οι ανταγωνιστές.

Υπό αυτές τις συνθήκες ας πάει όποιος ιδιώτης θέλει να ιδρύσει ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Ούτε τα έξοδα για τα εγκαίνια δεν θα καλύψει. Γι' αυτόν τον λόγο λέμε ότι όλοι αυτοί που δήθεν θέλουν να ιδρύσουν ιδιωτικά πανεπιστήμια ποντάρουν στη λεηλασία των κρατικών πανεπιστημίων και πουθενά αλλού. Δεν έχει η Ελλάδα ως κράτος και ως οικονομία τη δυνατότητα και το εθνικό κεφάλαιο να θεμελιώσει ανώτατη ιδιωτική εκπαίδευση. Απλά αυτοί είναι σίγουροι ότι το κομματικό κράτος θα τους βοηθήσει. Θέλουν να τους βοηθήσει τόσο στον υλικό τομέα όσο και στο επίπεδο των στελεχών. Θέλουν να τους βάλει "συνεταίρους" σε εκπαιδευτικά και ερευνητικά προγράμματα των κρατικών πανεπιστημίων, για να εμφανίζουν έργο και ταυτόχρονα θέλουν να τους "χαρίσει" στελέχη.

Χωρίς αυτήν τη βοήθεια δεν υπάρχει περίπτωση να επιβιώσουν όλα αυτά τα ιδρύματα. Αν ήταν τόσο εύκολα τα πράγματα, θα είχαν προ πολλού ιδρυθεί ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Ελλάδα. Θα είχαν προ πολλού εμφανιστεί οι "αντιπροσωπείες" των μεγάλων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων του εξωτερικού. Δεν μας "λυπήθηκαν" και δεν άλλαζαν τόσα χρόνια τον συνταγματικό νόμο. Τζάμπα λοιπόν αγχώνονται οι καθηγητές, που αγωνιούν για τον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Τζάμπα αγωνιούν οι χιλιάδες των φοιτητών, που σήμερα σπουδάζουν στα κρατικά πανεπιστήμια.

Αυτοί είναι οι τελευταίοι που πρέπει να φοβούνται τον ελεύθερο ανταγωνισμό. Δεν έχουν λόγο να τον φοβούνται. Με την αξία τους βρίσκονται εκεί όπου βρίσκονται και όχι με το πορτοφόλι τους. Οι καλύτεροι πάντα θα πηγαίνουν στο δημόσιο πανεπιστήμιο, γιατί είναι δωρεάν και αφορά τους πάντες. Οι καλύτεροι πάντα θα παίρνουν τις καλύτερες υποτροφίες για το εξωτερικό. Ακόμα κι αυτές του Χάρβαρντ. Δεν είναι "κουτό" το Χάρβαρντ να παίρνει τη "σαβούρα". Ούτε καν τη "σαβούρα" των υποκαταστημάτων του.

Αυτοί οι οποίοι πηγαίνουν στα ιδιωτικά πανεπιστήμια πηγαίνουν γι' αυτούς ακριβώς τους λόγους. Είναι "σαβούρα" μεγαλοαστικής προέλευσης, που απλά έχουν τη δυνατότητα να "αγοράζουν" αυτό το οποίο τους λείπει και είναι η αξία. Αν κατορθώσουν και με τα χρήματά τους μπουν ανάμεσα στον "αφρό" της ελληνικής νεολαίας, κέρδος έχουν. Κερδίζουν από τη δική της γυαλάδα. Ανοίγουν το πορτοφόλι τους, για να είναι συνάδερφοι και συμφοιτητές με όλους εκείνους τους οποίους σε άλλη περίπτωση θα τους "έβλεπαν" με τα κιάλια.

Αυτό έκαναν πάντα. Αυτό έκαναν όταν περιφέρονταν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Πλανήτη, για να φέρουν "διάσημα" αγορασμένα πτυχία και αυτό θέλουν να κάνουν και σήμερα εντός της Ελλάδας. Πληρώνουν αδρά για να "αγοράζουν" φήμη από το ίδρυμα στο οποίο φοιτούν. Από το ίδρυμα που αποψιλώνει την κοινωνία και παίρνει λάμψη από τα ικανότερα παιδιά της. Λάμψη, την οποία στη συνέχεια "πουλάει" στους πελάτες της. Τα δημόσια πανεπιστήμια γι' αυτόν τον λόγο δεν έχουν να φοβούνται τίποτε. Αν δεν αλωθούν εκ των έσω, δεν μπορούν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια να πάρουν τον ρόλο που επιθυμούν.

Πάντα η μεγάλη μάζα του ελληνικού λαού θα βγάζει τις ευφυΐες. Αυτές με την ύπαρξή τους πρέπει να "λαμπρύνουν" το σύστημα που τους έδωσε την ευκαιρία να διακριθούν και όχι να "πουλάνε" τη "λάμψη" τους σε ιδρύματα που γυαλίζουν τα "μπακίρια". Πρέπει να δώσουν αξία στον οβολό των φορολογουμένων γονέων τους. Το μόνο που πρέπει όλοι αυτοί να φοβούνται είναι η προδοσία των κομμάτων. Πρέπει να φοβούνται αυτούς οι οποίοι, για να μονοπωλούν την εξουσία, χαρίζουν στους διαπλεκόμενους τα "ιερά και όσια" των Ελλήνων. Πρέπει να φοβούνται τους διεφθαρμένους καθηγητές τους, που σήμερα τους "ταΐζουν" οι διαπλεκόμενοι, για ν' αλώσουν εκ των έσω τα Πανεπιστήμια.

Τα θηρία δεν διατρέχουν κίνδυνο στην ελεύθερη αγορά και τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι θηρία. Απλά δεν γνωρίζουν την ισχύ τους και φοβούνται. Φοβούνται το άγνωστο και αυτό είναι λογικό. Πρώτοι αυτοί πρέπει να επιμένουν να ιδρυθούν ιδιωτικά ιδρύματα για να τα "κατασπαράξουν" και ν' αποδείξουν την αξία τους. Ν' αποδείξουν ότι δεν πήγαν άδικα τα χρήματα του ελληνικού λαού. Ν' αποδείξουν ότι στα "σπλάχνα" τους έχουν το "αφρό" της νεολαίας. Να μην αφήσουν αυτόν τον "αφρό" να τον "αγοράσουν" με υποτροφίες οι ιδιωτικές επιχειρήσεις. Να μην αφήσουν το Μετσόβιο Πολυτεχνείο να γίνει "προέκταση" του Αμερικανικού Κολεγίου Αθηνών, γιατί περί αυτού πρόκειται.

 

 

Ο ύπουλος ρόλος του Αμερικανικού Κολεγίου Αθηνών.

 

Πίσω από την απειλή της ιδιωτικής εκπαίδευσης υπάρχει συνομωσία του Κολεγίου Αθηνών και των αποφοίτων του. Του ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ Κολεγίου Αθηνών. Ας ψάξει κάποιος να βρει ποιοι είναι οι "θεωρητικοί" των ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα και από πού έχουν αποφοιτήσει. Ας ψάξει να βρει από πού τρώνε γλυκό "ψωμί" όλοι αυτοί και ποιες θέσεις θέλουν να κληροδοτήσουν στα παιδιά τους. Ας ψάξει να βρει ποιοι μας κυβερνάνε και σήμερα αποφασίζουν για το άρθρο 16. Από πού αποφοίτησαν οι "σοσιαλιστές" με τις φιλελεύθερες θέσεις, Παπανδρέου. Από πού αποφοίτησαν οι "δεξιοί" Καραμανλήδες και Μητσοτάκηδες;

Οι μεγαλοαστοί της Αθήνας θέλουν να "φάνε" τα μεγάλα κρατικά ιδρύματα των Αθηνών. Αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους ως "Αγγλοσάξονες" της ελληνικής κοινωνίας και το ελληνικό κράτος σαν περιουσία τους. Ως εκ τούτου νομίζουν ότι μπορούν ν' αρπάζουν ό,τι θέλουν, όταν τους βολεύει. Νομίζουν ότι μπορούν να μιμούνται τα υπερατλαντικά πρότυπά τους. Νομίζουν ότι το δικαιούνται, βλέποντας την αστερόεσσα που κυματίζει στο Αμερικανικό Κολέγιο Αθηνών. Νομίζουν ότι οι άλλοι οι Έλληνες είναι "κατώτεροι" και δεν δικαιούνται τίποτε παραπάνω από τα "ψίχουλά" τους.

Ποιος είναι ο σημερινός τους στόχος; Ο ίδιος στόχος μ' αυτόν που έχουν οι αυθεντικοί Αγγλοσάξονες ιμπεριαλιστές. Να ελέγχουν μονοπωλιακά την ανώτατη εκπαίδευση και να αποκλείσουν τους υπόλοιπους από αυτήν και βέβαια τα προνόμιά της. Ασκούν ταξικό ιμπεριαλισμό και μιμούνται τα πρότυπά τους. Θέλουν κατά πρώτον να ελέγχουν και άρα να χειρίζονται ως περιουσία τους το σύνολο της τεχνογνωσίας που μπορεί να παράγει ο ελληνικός λαός. Το σύνολο του εθνικού μας κεφαλαίου στον τομέα αυτόν. Κατά δεύτερον —και πολύ σημαντικό για την "καθημερινότητά" τους— είναι ότι θέλουν να "διαχωρίσουν" τα παιδιά τους από αυτά των υπόλοιπων Ελλήνων. Τα "ανώτερα" παιδιά τους από τα "κατώτερα" των υπολοίπων. Θέλουν να τους δώσουν την απόλυτη "υπεροχή" εντός του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος. Θέλουν να διαιωνίσουν ένα "κλαμπ" βολεμάτων, το οποίο σήμερα απειλείται.

Σήμερα, που οι Έλληνες σπουδάζουν μαζικά, οι "Αγγλοσάξονες" μεγαλοαστοί των Αθηνών βιώνουν μια κατάσταση, η οποία δεν τους εξυπηρετεί στο παιχνίδι των βολεμάτων. Το δήθεν "επιστημονικό" μάρκετινγκ και μάνατζμεντ, που μια ζωή τάιζε τα "τετραπέρατα" βλαστάρια τους, το έχουν ανακαλύψει και οι φτωχοί. "Καραβιές" με πτυχία διοίκησης επιχειρήσεων καταφτάνουν κάθε χρόνο στην Ελλάδα από την Εσπερία. Ως εκ τούτου προσπαθούν να δημιουργήσουν νέα "στεγανά", που θα τους βγάζουν όλους αυτούς από το "παιχνίδι" της επαγγελματικής αποκατάστασης. "Στεγανά", τα οποία η πραγματικά επιστημονική φύση των σχολών που τους ενδιαφέρουν θα τα κάνουν απαραβίαστα για τους φτωχούς. "Στεγανά", τα οποία δεν τους τα εξασφαλίζουν οι θεωρητικές σχολές, ακόμα και οι ανώτερες, όπως είναι η νομική ή το οικονομικό.

Αυτό είναι το κόλπο. Ένα Πολυτεχνείο ή μια Ιατρική Σχολή, πέρα από το ότι είναι δύσκολες σχολές, έχουν ένα άλλο πλεονέκτημα, που είναι το σημαντικότερο γι' αυτούς. Από τη φύση τους δεν μπορούν να είναι "ανοικτές" στη μάζα. Δεν μπορούν να λειτουργήσουν "ανοικτά", όπως οι θεωρητικές σχολές, γιατί τα εργαστήρια δεν είναι αμφιθέατρα. Δεν αρκεί να βάλεις ένα σκαμνάκι, για να δημιουργήσεις νέα θέση εκπαιδευόμενου. Είναι σχολές, οι οποίες είναι φυσικά "φίλτρα", διαπερατά μόνον για λίγους. "Φίλτρα", που οι πονηροί θα φροντίσουν να είναι διαπερατά μόνον από αυτούς που τους εξυπηρετούν. Τους λίγους ευφυείς φτωχούς και τους περισσότερους πλούσιους, οι οποίοι ανεξαρτήτως εξυπνάδας θα πηγαίνουν "χέρι-χέρι" με τους πρώτους.

Bachelor στο δύσκολο και απρόσιτο για τη μάζα, αλλά καθόλου απρόσιτο για τους πλούσιους Μετσόβιο και μετά Master στο Χάρβαρντ. Master σε οποιονδήποτε άσχετο τομέα τους ενδιαφέρει στο επαγγελματικό επίπεδο. Δύσκολο Bachelor με μέσον και πληρωμένους βαθμούς για τους πλούσιους πελάτες και μετά εξειδίκευση στα εύκολα των θεωρητικών σπουδών. Κανένα ρίσκο για το σύστημα, εφόσον οι σπουδές του Bachelor δεν θα συνδέονται με τη μελλοντική επαγγελματική δραστηριότητα του εκπαιδευόμενου.

Δεν θα εκτίθεται κανένας από τον άσχετο και ανεπαρκή μηχανικό για το αγορασμένο πτυχίο, που θα του δίνει το ιδιωτικό Μετσόβιο. Η επαγγελματική δραστηριότητα έτσι κι αλλιώς θα συνδέεται με το ανεύθυνο Master στα οικονομικά. Στη συνέχεια επιστροφή στην Ελλάδα και όλες οι "πόρτες" ανοικτές χωρίς ανταγωνισμό. Η υπεροχή τους θα είναι απόλυτη. Θα υπερέχουν έναντι αυτού που σπούδασε στην Ελλάδα και έκανε Master σε οποιοδήποτε αμερικανικό πανεπιστήμιο και θα υπερέχουν έναντι αυτού που έκανε Bachelor στις ΗΠΑ ακόμα κι αν έκανε Master στα ίδια ιδρύματα μ' αυτούς. Πάντα το Μετσόβιο θα κάνει τη διαφορά. Το Μετσόβιο θα εγγυάται την "αξιοσύνη" τους.

Απλά αντιστρέφονται οι όροι στα όσα μέχρι τώρα συνέβαιναν. Μέχρι τώρα τα αμερικανικά πανεπιστήμια έδιναν το pedigree "ανωτερότητας". Τα απρόσιτα στους πολλούς ιδιωτικά πανεπιστήμια των ΗΠΑ. Σήμερα, που αυτά δεν είναι και τόσο απρόσιτα, θα γίνεται το ακριβώς αντίθετο. Pedigree "ανωτερότητας" στην Ελλάδα και απλή επαγγελματική εξειδίκευση στις ΗΠΑ. Τη διαχείριση του κράτους θα την έχουν τα παιδιά των Αθηναίων μεγαλοαστών και απλά στο επίπεδο του Bachelor οι περισσότεροι από αυτούς μπορεί να είναι μηχανικοί. Μηχανικοί εξειδικευμένοι στις ΗΠΑ, είτε στα οικονομικά είτε στη διοίκηση. Μηχανικοί, τους οποίους στη συνέχεια θα τους συναντάμε στην ανώτερη κρατική διοίκηση και σίγουρα όχι στα εργοτάξια.

Για τα ιδιαιτέρως "αστροπελέκια", θα ιδρύσουν κι ένα οικονομικό τμήμα με την αίγλη και το κύρος που συνοδεύει τον "τίτλο" του Μετσοβίου. Τζάμπα έτσι κι αλλιώς είναι ένα τέτοιο τμήμα. Καρέκλες δεν θα μπορέσουν να βρούνε ή θα τους τελειώσουν οι μοκέτες; Αυτός είναι ο σχεδιασμός. Το ελληνικό "φίλτρο" θα σταματάει τους πολλούς Έλληνες έξω από την ιστορική πύλη του Μετσοβίου και το αμερικανικό Master θα εξειδικεύει τους λίγους εκλεκτούς "Αγγλοσάξονες", για να εξασφαλίζουν εύκολα το κρατικό βόλεμα. Οι πραγματικά έξυπνοι φοιτητές θα βολεύονται όπως τους αξίζει, είτε στις ΗΠΑ είτε εδώ και οι υπόλοιποι πλούσιοι πελάτες θα βολεύονται όπως δεν τους αξίζει, αποκλειστικά εδώ.

 

 

 

 

Στόχος τους είναι ο αποκλεισμός των φτωχών Ελλήνων

από την ανώτατη εκπαίδευση.

 

Προσπαθούν με λίγα λόγια να μιμηθούν το αμερικανικό μοντέλο των κοινωνικών αποκλεισμών, αλλά με τα δικά μας χρήματα. Έχουν τη νοοτροπία των Αγγλοσαξόνων, αλλά όχι τα χρήματά τους. Αυτό το πρόβλημα προσπαθούν να το επιλύσουν μέσω της αρπαγής. Αν το καταφέρουν, στο Πολυτεχνείο της Αθήνας οι φτωχοί δεν θα μπορούν να μπουν ούτε με τανκ. Το Μετσόβιο θα γίνει ένα πανάκριβο ιδιωτικό κολέγιο για πλούσιους κι εκλεκτούς "Αγγλοσάξονες" των "ευγενών" προαστίων και τα υπόλοιπα Πολυτεχνεία και πανεπιστήμια θα γίνουν κάτι σαν δημόσια State Universities. Το "αγγλοσαξονικό" Μετσόβιο θα οδηγεί απευθείας στα αγγλοσαξονικά "Χάρβαρντ" και τα υπόλοιπα δεν θα οδηγούν πουθενά. Θα παραμένουν υποβαθμισμένα ιδρύματα για φτωχούς που στην καλύτερη περίπτωση θα οδηγούν σε ένα "χαμηλό" δημοσιοϋπαλληλίκι. Υπολειτουργούντα ιδρύματα για τον "λαουτζίκο".

Αυτό είναι το ζητούμενο. Από τη στιγμή που οι φτωχοί απέκτησαν πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, έπρεπε οι πλούσιοι να εφεύρουν την τεταρτοβάθμια. Από τη στιγμή που η ανώτατη βαθμίδα προσφέρει τα βολέματα, έπρεπε οι φτωχοί ν' αποκλειστούν από αυτήν. Τα εθνικά πανεπιστήμια θα υποβαθμιστούν, για να φτάσουν στο επίπεδο των υποβαθμισμένων αμερικανικών κολεγίων. Θα είναι προέκταση των λυκείων. Δεν θα αντιπροσωπεύουν το ανώτατο επίπεδο της εκπαίδευσης και αυτό θα φαίνεται στους τίτλους που θα προσφέρουν και οι οποίοι δεν θα έχουν κανένα αντίκρισμα στην αγορά εργασίας. Οι τίτλοι τους θα είναι ό,τι ήταν τα απολυτήρια του Λυκείου στις δεκαετίες του εξήντα και του εβδομήντα. Τίτλοι ικανοί για να εξασφαλίσουν μόνον το "ψωμάκι" του απλού δημοσίου υπαλλήλου.

Γι' αυτόν τον λόγο ίδρυσαν κρατικές "πανεπιστημιακές" σχολές στα πιο απίθανα σημεία της χώρας. Πραγματικές "παράγκες", που καταναλώνουν άπειρο δημόσιο χρήμα και οι οποίες δεν έχουν κανένα νόημα ύπαρξης και δεν εξυπηρετούν κανέναν εθνικό στόχο. "Παράγκες", που εξυπηρετούν μόνον τις τοπικές καφετερίες και τους ιδιοκτήτες των ενοικιαζόμενων τρωγλών. "Παράγκες", που απλά καταναλώνουν τους πόρους που προβλέπονται για την παιδεία, στερώντας τους από τα πραγματικά πανεπιστήμια. "Παράγκες", που λειτουργούν εις βάρος της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης. "Παράγκες", που εξυπηρετούν τα σχέδια των νεοταξιτών.

Σχέδια, τα οποία ήδη έχουν αρχίσει ν' αποκαλύπτονται. Η σημερινή τριτοβάθμια εκπαίδευση θα γίνει μια ενδιάμεση ασήμαντη τρίτη βαθμίδα, που απλά θα οδηγεί στην τεταρτοβάθμια πλέον ανώτατη εκπαίδευση. Μια αυτόνομη προέκταση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Μια προέκταση του "λυκείου" με την ιδιαιτερότητα ότι ο μαθητής κατοικεί μακριά από την πατρική του κατοικία. Θα αντιπροσωπεύει κάποια επιπλέον τρία χρόνια στο νέο "λύκειο", το οποίο οδηγεί στην πραγματική ανώτατη εκπαίδευση. Μια ανώτατη εκπαίδευση, την οποία θα αντιπροσωπεύει κατ’ αποκλειστικότητα το "σταρ σύστεμ" των σημερινών φημισμένων αμερικανικών πανεπιστημίων. Το περίφημο Ivy League των πανάκριβων κολεγίων των ΗΠΑ.

Το ιδιωτικό Μετσόβιο θα "μπλοκάρει" την τριτοβάθμια εκπαίδευση και θα την παραδίδει στα αμερικανικά ιδιωτικά πανεπιστήμια. Η σημερινή τριτοβάθμια εκπαίδευση θα είναι το ελληνικό "παράρτημα" του επιπέδου που αντιπροσωπεύουν τα δημόσια πανεπιστήμια των ΗΠΑ. Με τη διαφορά ότι τα ελληνικά δημόσια ψευδοπανεπιστήμια θα είναι "καπελωμένα" από τα ιδιωτικά. Ότι δηλαδή κατάφεραν οι Αγγλοσάξονες στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με τα ιδιωτικά τους πανεπιστήμια, θα το κάνουν εδώ σε ένα "σκαλί" πιο κάτω. Το Μετσόβιο δηλαδή θα παριστάνει το πανεπιστήμιο, αλλά στην πραγματικότητα θα είναι η ιδιωτική "κορωνίδα" μιας ιδιόμορφης δημόσιας δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. "Κορωνίδα" μιας αφύσικα παρατεταμένης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Αυτήν την τεχνογνωσία την έχει το Κολέγιο Αθηνών και αυτήν θα χρησιμοποιήσουν.

Ανώτατη εκπαίδευση δεν θα έχουμε και απλά θα συνδεθούμε απευθείας με το αμερικανικό σύστημα εκπαίδευσης. Θα ξαναγυρίσουμε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Στα πανεπιστήμια της "ψωροκώσταινας". Στα πανεπιστήμια για τους λίγους με τα μέσα. Στα πανεπιστήμια για τα παιδιά των Αθηναίων μεγαλοαστών. Στα πανεπιστήμια, που δεν ήταν πανεπιστήμια, αλλά ένας ενδιάμεσος προθάλαμος επιλογής για την εκπαιδευτική "μετανάστευση". Στα πανεπιστήμια της υπανάπτυκτης Ελλάδας, που λειτουργούσαν σαν τοπικά υποκαταστήματα του "Ellis Island" των πανεπιστημίων των ισχυρών του κόσμου. Στα ελληνικά πανεπιστήμια, τα οποία δεν παρήγαγαν επιστήμονες, αλλά δυνάμει επιστήμονες.

Όπως κάποτε τα παιδιά της "ψωροκώσταινας" πήγαιναν για πραγματικές σπουδές και πραγματική εξειδίκευση στα Λονδίνα, τα Παρίσια ή τα Βερολίνα κι απλά "περνούσαν" από τα ελληνικά πανεπιστήμια, έτσι θα γίνεται και τώρα. Θα περνάνε οι κατ’ όνομα φοιτητές από τα ελληνικά πανεπιστήμια μόνον για το "διαβατήριο" της μετανάστευσης στα ανώτατα ιδρύματα του εξωτερικού. Απλά τώρα όλα αυτά θα βρίσκονται στις ΗΠΑ.

Το σημερινό πανεπιστήμιο θα γίνει ένα ενδιάμεσο "φίλτρο", το οποίο θα διαχωρίζει τους πλούσιους από τους φτωχούς και θα τους "δρομολογεί" στο εκπαιδευτικό σύστημα της Νέας Τάξης. Θα τους διαχωρίζει με βάση την τσέπη τους και όχι την αξία τους. Θα τους διαχωρίζει με βάση τα φιλοαμερικανικά "πιστεύω" τους. Ό,τι έκαναν δηλαδή στη σημερινή μέση εκπαίδευση με το "ξεχωριστό" Κολέγιο Αθηνών. Διέλυσαν τη δημόσια μέση εκπαίδευση, για να εμφανίσουν το Κολέγιο σαν το πιο σοβαρό ίδρυμα αυτής της βαθμίδας. Το ίδρυμα με την τεράστια "επιτυχία" των αποφοίτων του. Το ίδιο θα κάνουν και με τα πανεπιστήμια.

Θα τα λεηλατήσουν και θα τα αφήσουν να υπολειτουργούν. Με "ψίχουλα" θ' αρπάξουν το σημερινό πανάκριβο και υψηλών προδιαγραφών εκπαιδευτικό και επιστημονικό δυναμικό τους. Λόγω των τεράστιων αναγκών και των πενιχρών οικονομικών μέσων, τα δημόσια πανεπιστήμια αυτό το προσωπικό θα το αναπληρώνουν διαρκώς με ανθρώπους, οι οποίοι δεν θα πληρούν κανένα σοβαρό επιστημονικό κριτήριο. Ανθρώπους κακοπληρωμένους, οι οποίοι στην καλύτερη των περιπτώσεων θα "μαζεύουν" προϋπηρεσίες και προσόντα, για να μετακινηθούν στα ιδιωτικά.

Σταδιακά αυτό το προσωπικό θα εξομοιωθεί στην ποιότητά του με τους σημερινούς καθηγητές της μέσης εκπαίδευσης. Με τους καθηγητές του ενός πτυχίου και μιας "υποψίας" μεταπτυχιακού. Καθηγητές και φοιτητές θα προσαρμοστούν στον νέο ρόλο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η οποία θα είναι και πρακτικά αδύνατον να είναι ανώτατη. Με ανύπαρκτες υλικοτεχνικές υποδομές και ανεκπαίδευτους καθηγητές τα "ψευδοπανεπιστήμια" θα μοιάζουν στην καλύτερη των περιπτώσεων με τα σημερινά τεχνικά λύκεια ή ΤΕΙ.

Γι' αυτόν τον λόγο οι κομματάρχες έχουν γεμίσει την επαρχία με "πανεπιστήμια" της συμφοράς. Γι' αυτόν τον λόγο τα τηλεοπτικά "παπαγαλάκια" τους διαβάλουν καθημερινά τα δημόσια πανεπιστήμια, εμφανίζοντάς τα σαν στέκια τεμπέληδων και χασισοποτών. Γι' αυτόν τον λόγο μετέτρεψαν ένα μικρό κράτος των δέκα εκατομμυρίων σε ένα αχανές, θλιβερό και τριτοκοσμικό πανεπιστημιακό Campus. Βόλευαν κομματικούς "κολλητούς", δίνοντάς τους ασήμαντους "πανεπιστημιακούς" τίτλους και πόστα και ταυτόχρονα με την αθρόα εισαγωγή φοιτητών έκρυβαν την καλπάζουσα ανεργία. Με τον τρόπο αυτόν εξυπηρετούσαν την Νέα Τάξη, κατορθώνοντας ταυτόχρονα να επωφεληθούν της αθλιότητας που αυτή σκορπούσε στο πέρασμά της.

Έβαλαν τη νεολαία στη λογική των δήθεν ανώτατων σπουδών, που οδηγούν στον διορισμό. Των σπουδών, που δεν απαιτούν κανένα προσόν. Των σπουδών του "δικαιώματος" και όχι των ικανοτήτων. Των σπουδών των βαθμών των πόλων. Αυτό ήταν το ζητούμενο. Άνθρωποι, οι οποίοι για τους δικούς τους λόγους δεν είχαν πιάσει ποτέ βιβλίο στο χέρι, ένιωθαν ότι δικαιούνται να πάρουν έναν πανεπιστημιακό τίτλο. Η ανώτατη εκπαίδευση ξαφνικά έχασε το νόημά της και τον σκοπό της. Έγινε μέρος μιας μυστήριας κοινωνικής πολιτικής, που διασφάλιζε την "ισονομία και την ισοπολιτεία".

Αυτό ήταν τραγικό. Ο πανεπιστημιακός τίτλος έγινε ένα προσόν, που αφορούσε όλους τους πολίτες, εφόσον το ζητούμενο από αυτόν τον τίτλο έγινε ο διορισμός στο δημόσιο και όχι η ίδια η γνώση. Έβαλαν τα κρατικά πανεπιστήμια να παρέχουν μια τριτοκοσμική άνευ λόγου και αιτίας ψευδοανώτατη εκπαίδευση μελλοντικών ανέργων. Δεν προστάτευσαν μια σοβαρή εκπαίδευση με στόχο την πραγματική εξυπηρέτηση πραγματικών εθνικών και κοινωνικών αναγκών.

Μια τεράστια συνομωσία, για να καταστρέψουν το δημόσιο σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης. Έβαλαν τον κόσμο να σκέφτεται κουτοπόνηρα για να τους στηρίξει στις επιλογές τους. Να τους στηρίξει στο "ξεχαρβάλωμα" του δημόσιου συστήματος ανώτατης εκπαίδευσης. Άλλος επειδή το "αστροπελέκι" του δεν θα μπορούσε ν' αγγίξει με άλλο τρόπο την ανώτατη εκπαίδευση, άλλος επειδή νοίκιαζε μια τρώγλη στην επαρχία και άλλος επειδή ήθελε πελάτες για το γυράδικό του, όλοι τους στήριξαν. Τους ψήφισαν, για να το κάνουν. Τώρα αυτοί όλοι ταΐζουν στα σπίτια τους "επιστήμονες" που είναι άνεργοι και ψάχνουν μεροκάματο σερβιτόρου, υποτίθεται μέχρι να διοριστούν.

Όλα αυτά τα μεθόδευσαν οι κομματάρχες, που είναι στο σύνολό τους απόφοιτοι του Κολεγίου Αθηνών. Γι' αυτόν τον λόγο τώρα οι παλαιοί συμμαθητές τους βιάζονται να φάνε τα "φιλέτα" της σημερινής δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης. Να τα φάνε, για όσο διάστημα διατηρούν ακόμα την αξία τους. Έφτασε η ώρα για να μπουν τα πράγματα στην τελική τους ευθεία. Βάζουν τον Κόκκαλη και το κάθε Κόκκαλη να ονειρεύεται ότι θα γίνει ένας νέος Μπενάκης ή Δέλτας. Προσιτά όνειρα, εφόσον όλοι αυτοί είναι χαφιέδες των ίδιων αφεντικών.

Όλα αυτά δεν πρέπει να τα επιτρέψουμε να συμβούν. Δεν πρέπει να τους αφήσουμε να πλησιάσουν σχολές, οι οποίες μπορούν να λειτουργήσουν ως "φίλτρα". Σχολές, οι οποίες λόγω της φύσης τους μπορούν να προκαλέσουν κοινωνικούς αποκλεισμούς. Δεν πρέπει τα φημισμένα κρατικά ιδρύματα να τα αφήσουμε να τα "αλυσοδέσουν" με ιδιωτικά "παράσιτα" και να υποβαθμίσουν όλα τα υπόλοιπα. Δεν πρέπει να αφήσουμε κανέναν ιδιώτη να λεηλατήσει το έμψυχο δυναμικό τους. Δεν πρέπει να αφήσουμε κανέναν ιδιώτη να "συνεργαστεί" μαζί τους. Σε μια τέτοια περίπτωση κανένας και ποτέ δεν θα τολμήσει να ιδρύσει ιδιωτικό πανεπιστήμιο στην Ελλάδα. Θα παραμείνουν στο επίπεδο των ΙΕΚ και των ΚΕΣ να μας διασκεδάζουν. Θα μοιράζουν τίτλους "διοικητών επιχειρήσεων" δίπλα από τους πάγκους της Ομόνοιας. Θα σπουδάζουν "εδώ, νομίζοντας ότι είναι αλλού και στην ουσία πουθενά".

 

 

 

 

                           Τραϊανού Παναγιώτης

               Δημιουργός της θεωρίας του Υδροχόου

                                        και

                  απόφοιτος Κρατικού Πολυτεχνείου.